ACTIE EN MECHANISME

- [ANTIDIARREEMIDDEL], [OPIOÏDE AGONIST (MU)]. Pethidinederivaat. Een µ-opioïde receptoragonist die de afgifte van acetylcholine en prostaglandinen in de myenterische plexus van Auerbach remt, waardoor de darmperistaltiek afneemt. Door de darmpassage te vertragen, bevordert het de absorptie van water en elektrolyten, waardoor de frequentie en het volume van de ontlasting afnemen en de viscositeit ervan toeneemt. Het heeft ook een zeker antisecretoir effect. Bovendien verhoogt het de tonus van de anale sluitspier, waardoor incontinentie wordt verminderd.

SENIOREN

Uitdroging in combinatie met diarree komt vooral veel voor bij ouderen, waardoor de effecten ervan sterk kunnen variëren.

PATIËNTENADVIES

Het is niet raadzaam om zonder overleg met een arts te beginnen met een behandeling tegen diarree, omdat het middel de symptomen kan verergeren.

Raadpleeg een arts als de acute diarree na twee dagen behandeling aanhoudt of verergert.

- Raadpleeg een arts als uw ontlasting zwart, vettig of stinkend is, of bloed, slijm of pus bevat. Ga ook naar de dokter als u koorts krijgt die hoger is dan 38 °C bij kinderen of 38,5 °C bij volwassenen, of als u buikpijn heeft die na een stoelgang niet verdwijnt.

CONTRA-INDICATIES

- [OPIOÏDENALLERGIE] of voor een van de bestanddelen van het geneesmiddel.

Bloederige diarree veroorzaakt door invasieve micro-organismen zoals entero-invasieve stammen van Escherichia coli, Salmonella (salmonellose) of Shigella (shigellose), of in het geval van pseudomembranöse colitis veroorzaakt door breedspectrumantibiotica. In deze situaties wordt het gebruik van loperamide afgeraden, omdat het door de peristaltiek te remmen de contacttijd tussen het darmslijmvlies en microbiële toxines kan verlengen, waardoor de schade toeneemt. Bij bacteriële diarree kunnen antibiotica soms noodzakelijk zijn.

• Situaties waarin remming van de peristaltiek moet worden vermeden, zoals constipatie, ileus of een opgeblazen buik, aangezien loperamide deze aandoeningen kan verergeren. Als een van deze symptomen optreedt tijdens de behandeling van diarree, is het raadzaam de behandeling te staken.

ZWANGERSCHAP

FDA-zwangerschapscategorie B. Dierstudies met doses die 30 keer hoger waren dan de dosis voor mensen, toonden geen bewijs van schade aan de foetus. Hogere doses verminderden de overlevingskansen van moeder en kind. Er zijn geen adequate en gecontroleerde studies bij mensen uitgevoerd; daarom mag dit geneesmiddel alleen worden gebruikt wanneer er geen veiligere therapeutische alternatieven beschikbaar zijn.

Effecten op de vruchtbaarheid. Bij gebruik van doses die 150-200 keer hoger zijn dan de doses die bij mensen worden gebruikt, is aangetoond dat loperamide de vruchtbaarheid bij zowel mannen als vrouwen vermindert.

FARMACOKINETIEK

Orale toedieningsroute:

- Absorptie: Het wordt geabsorbeerd in de darmen, met een biologische beschikbaarheid van 40%. Het ondergaat first-pass metabolisme. De Cmax wordt bereikt na 5 uur (capsules) of 2,5 uur (oplossingen). De effecten houden tot 24 uur aan.

- Distributie: Het circuleert gebonden aan plasmaproteïnen (97%). Het passeert de bloed-hersenbarrière zeer moeilijk.

- Metabolisme: Het wordt in de lever gemetaboliseerd, wat resulteert in inactieve metabolieten.

- Eliminatie: Het wordt geëlimineerd door metabolisme, waarbij metabolieten worden uitgescheiden in de ontlasting (30% onveranderd) en in zeer kleine hoeveelheden in de urine (<2%). De eliminatiehalfwaardetijd bedraagt ​​ongeveer 10 uur. Het deel van loperamide dat in de darmen wordt geëlimineerd, kan worden geresorbeerd, wat resulteert in enterohepatische recirculatie.

Farmacokinetiek in bijzondere situaties:

- Leverfalen: Bij leverfalen kan de afbraak van loperamide vertraagd zijn, wat resulteert in een verminderde klaring door de lever.

INDICATIES

- [DIARREE]. Symptomatische behandeling van acute of chronische diarree.

INTERACTIES

- Cholestyramine. Uit onderzoek is gebleken dat loperamide mogelijk een remmend effect heeft. Daarom wordt aangeraden de toediening te spreiden.

- Laxeermiddelen: Het gebruik van antidiarrhoica zoals loperamide in combinatie met volumevergrotende laxeermiddelen zoals psyllium, methylcellulose, agar of sterculiagom wordt afgeraden, omdat gelijktijdig gebruik darmobstructies kan veroorzaken met ernstige gevolgen voor de patiënt.

- Ritonavir: mogelijke verhoging van de loperamide Cp-spiegel. Voorzichtigheid geboden.

- Saquinavir: Mogelijke verlaging van de saquinavir Cp-waarde met risico op verminderde antivirale activiteit.

- Theofylline. Farmacokinetische studies hebben aangetoond dat de absorptie van theofylline afneemt bij toediening in preparaten met gereguleerde afgifte, waarschijnlijk als gevolg van de remming van de darmmotiliteit.

LACTATIE

Het is onbekend of loperamide in significante hoeveelheden in de moedermelk wordt uitgescheiden, en zo ja, of dit gevolgen kan hebben voor de baby. De American Academy of Pediatrics acht het middel verenigbaar met borstvoeding, maar adviseert voorzichtigheid.

KINDEREN

De veiligheid en werkzaamheid zijn niet onderzocht bij kinderen jonger dan twee jaar; daarom wordt het gebruik ervan afgeraden. Bij kinderen ouder dan twee jaar is extreme voorzichtigheid geboden, aangezien er aanzienlijke variabiliteit kan optreden in de farmacologische respons als gevolg van uitdroging. Kinderen jonger dan drie jaar zijn bovendien gevoeliger voor de centrale opioïde effecten van loperamide.

RICHTLIJNEN VOOR EEN JUISTE TOEDIENING

Bij chronische diarree is het raadzaam de dosis loperamide te verdelen over twee of drie doses.

POSOLOGIE

- Volwassenen, oraal:

* Acute diarree: Aanvankelijk wordt 4 mg toegediend, gevolgd door 2 mg na elke stoelgang.

* Chronische diarree: Er wordt een startdosis van 4 mg toegediend, gevolgd door 2-12 mg/24 uur totdat er 1-2 stoelgangen per dag optreden.

De maximale dagelijkse dosis is 16 mg.

- Kinderen, mondeling:

* Kinderen ouder dan 5 jaar:

a) Acute diarree: Aanvankelijk wordt 2 mg toegediend, gevolgd door 2 mg na elke stoelgang.

b) Chronische diarree: Er wordt een startdosis van 2 mg toegediend, gevolgd door de dosis die nodig is om 1-2 stoelgangen per dag te bereiken.

* Kinderen van 2-5 jaar: Aanvankelijk 0,4 ml/kg/24 uur, tot een maximum van 1,2 ml/kg/24 uur. De behandeling moet worden gestaakt wanneer de stoelgang normaal is of wanneer er gedurende 12 uur geen stoelgang is geweest.

* Kinderen jonger dan 2 jaar: De veiligheid en werkzaamheid van loperamide bij kinderen jonger dan 2 jaar zijn niet onderzocht.

De maximale dagelijkse dosis is 6 mg/20 kg.

DOSERING BIJ LEVERINSUPFICIËNTIE

* Specifieke doseringsaanbevelingen zijn niet beschikbaar. Voorzichtigheid is geboden, aangezien het first-pass metabolisme mogelijk verminderd is.

DOSERING BIJ NIERINSUPFICIËNTIE

* Dosisaanpassing is niet nodig.

VOORZORGSMAATREGELEN

- [LEVERINSUPFICIËNTIE]. Loperamide wordt via de lever uitgescheiden. Bij leverinsufficiëntie kan het first-pass metabolisme verminderd zijn, wat kan leiden tot geneesmiddelaccumulatie. Afhankelijk van de mate van insufficiëntie kan een dosisaanpassing nodig zijn.

- [COLITIS ULCERATIEF] of [HIV-INFECTIE]. Bij patiënten met colitis ulcerosa of aids is het gebruik van antidiarrheale middelen die de darmmotiliteit remmen, in verband gebracht met een verhoogde incidentie van toxisch megacolon. Daarom is uiterste voorzichtigheid geboden en moet de behandeling worden gestaakt als er sprake is van een opgezette buik of andere symptomen zoals hevige buikpijn, misselijkheid, braken of verlies van eetlust.

- Uitdroging. Remming van de darmperistaltiek kan leiden tot vochtophoping in de darmen, waardoor de uitdroging verergert. Het is raadzaam om de uitdroging van de patiënt eerst te verhelpen door water of orale rehydratatieoplossingen toe te dienen.

BIJWERKINGEN

De bijwerkingen van loperamide komen over het algemeen niet vaak voor, hoewel ze wel matig ernstig kunnen zijn. In de meeste gevallen zijn de bijwerkingen een gevolg van de werking van het geneesmiddel en treffen ze voornamelijk het spijsverteringsstelsel, waarbij ze vaak niet te onderscheiden zijn van de symptomen van diarree zelf. Deze bijwerkingen komen vaker voor bij langdurig gebruik. De meest kenmerkende bijwerkingen zijn:

- Spijsvertering. In zeer zeldzame gevallen (<0,01%) kunnen de volgende symptomen optreden: [buikpijn], [winderigheid], [spepsie], [misselijkheid], [braken], [verstopping], [droge mond], [opgezette buik], [ileus] of toxische [megacolon].

- Neurologisch/psychologisch. Slaperigheid en duizeligheid komen zelden voor (<0,01%). Kinderen zijn bijzonder gevoelig voor de effecten van loperamide op het zenuwstelsel.

- Urinewegen. Soms kan er sprake zijn van urineretentie.

- Allergisch/dermatologisch. Dit zijn zeer zeldzame (<0,01%) [EXANTHEMATE ERUPTIES], [URTICARIA] of [PRURITUS]. Geïsoleerde gevallen van [ANGIOEDEMA], [STEVENS-JOHNSON SYNDROOM], [ERYTHEMA MULTIFORME] en [TOXISCHE EPIDERMALE NECROLYSE] zijn gemeld, hoewel het verband met loperamide niet is onderzocht.

Er zijn ook geïsoleerde gevallen van [OVERGEVOELIGHEIDSREACTIES], waaronder [ANAFYLAXIE], gemeld.

OVERDOSIS

Symptomen: Bij een overdosis kan een depressie van het centrale zenuwstelsel optreden, met sufheid, slaperigheid, miosis (vernauwing van de pupillen), spierhypertonie (overmatige spiertonus) en ademhalingsdepressie. Ook urineretentie of ileumatonie (verlamming van de dunne darm) kan voorkomen. Deze overdosis komt vaker voor bij mensen met een verminderde leverfunctie of bij jonge kinderen.

Behandeling: De patiënt moet gedurende 48 uur worden gecontroleerd op mogelijke depressie van het centrale zenuwstelsel. Indien dergelijke symptomen optreden, kan naloxon als tegengif worden toegediend. Omdat de werkingsduur van loperamide langer is dan die van naloxon (maximaal drie uur), moet de toediening van naloxon worden herhaald. Daarnaast kan het raadzaam zijn om na inname van loperamide geactiveerde kool toe te dienen.

SAMENSTELLING

LOPERAMIDE: 2 MILLIGRAM - HYDROCHLORIDE