ACTIE EN MECHANISME

[ANTI-ALLERGISCH], [HISTAMINE H1-ANTAGONIST]. Dimenhydrinaat is een equimolaire complex van difenhydramine en een theofyllinederivaat, 7-chloortheofylline. Difenhydramine is een ethanolaminederivaat dat competitief, reversibel en niet-specifiek H1-receptoren blokkeert, waardoor de systemische effecten van histamine worden verminderd. Het veroorzaakt vasoconstrictie en verminderde vasculaire permeabiliteit, waardoor de roodheid en oedeem die gepaard gaan met allergieën afnemen. Het verlicht gedeeltelijk de symptomen die gepaard gaan met allergische processen, zoals rode ogen en een verstopte neus. Het heeft ook een mild bronchusverwijdend effect en vermindert jeuk. Dimenhydrinaat is een niet-specifieke H1-antagonist, wat betekent dat het ook andere receptoren kan antagoniseren, zoals centrale en perifere cholinerge receptoren. Door de bloed-hersenbarrière te passeren en H1- en muscarinereceptoren te blokkeren, veroorzaakt het sedatie, maar milder dan die veroorzaakt door ethanolaminen. - [MUSCARINIC CHOLINERGISCHE ANTAGONIST (M)], anti-emetisch middel. Dimenhydrinaat is een niet-specifieke antagonist die ook andere receptoren kan blokkeren, zoals centrale of perifere muscarinereceptoren. De blokkade van H1- en centrale cholinerge receptoren zou een anti-emetisch effect kunnen hebben, hoewel dit nog niet volledig begrepen is. Het is aangetoond dat dit geneesmiddel de vestibulaire stimulatie kan remmen, met name stimuli die in het otoolstelsel worden gegenereerd, en bij hogere doses ook in de halfcirkelvormige kanalen. Na langdurig gebruik is tolerantie voor de anti-emetische effecten waargenomen.

SPECIALE WAARSCHUWINGEN

- Dimenhydrinaat kan de ototoxische effecten van sommige geneesmiddelen maskeren. Daarom wordt aanbevolen om de gehoorfunctie periodiek te controleren bij patiënten die met deze geneesmiddelen worden behandeld.
- Voordat dit geneesmiddel wordt gebruikt bij patiënten met braken van onbekende oorzaak, is het raadzaam om de aanwezigheid van blindedarmontsteking uit te sluiten.
Het is raadzaam om de vochtbalans van de patiënt in de gaten te houden tijdens een hittegolf, vooral als het om een ​​jong kind, een oudere of een ernstig zieke gaat.
Vanwege de antiallergische werking van dit medicijn kunnen er vals-negatieve resultaten optreden bij huidtesten op overgevoeligheid voor antigene extracten. Het wordt aanbevolen om het gebruik van dit medicijn ten minste 72 uur vóór de test te staken.

PATIËNTENADVIES

- Toedienen zodra de symptomen zich voordoen, bij voorkeur met voedsel om maagklachten te verminderen. Bij gevoelige personen kan het 1-2 uur voor vertrek worden ingenomen.

- De toediening mag tijdens de reis worden herhaald, mits de intervallen tussen de doses in acht worden genomen en de maximaal aanbevolen dosis niet wordt overschreden.

Patiënten die behandeld worden met kalmerende middelen wordt afgeraden om zonder overleg met een arts zelf dimenhydrinaatproducten te gebruiken.

Het is raadzaam om blootstelling aan de zon tijdens de behandeling te vermijden.

Eventuele chronische aandoeningen van de patiënt moeten vóór aanvang van de behandeling aan de arts worden gemeld.

Tijdens het gebruik van dit geneesmiddel dient blootstelling aan extreme temperaturen te worden vermeden; blijf in een koele omgeving en zorg voor voldoende vochtinname.

Dit medicijn kan uw rijvaardigheid negatief beïnvloeden. Vermijd autorijden totdat u zeker weet dat het medicijn geen significante gevolgen voor u heeft.

CONTRA-INDICATIES

- Overgevoeligheid voor een van de bestanddelen van het geneesmiddel. Kruisreacties met andere antihistaminica kunnen optreden; daarom wordt het gebruik van H1-antihistaminica afgeraden bij patiënten die overgevoeligheid hebben ervaren voor een van de bestanddelen in deze groep. - [ASTMATISCHE CRISIS]. Volgens sommige auteurs kan dimenhydrinaat astma verergeren; daarom wordt het gebruik ervan afgeraden tijdens een acute aanval. - [PORPHYRIE]. H1-antihistaminica zijn in verband gebracht met het ontstaan ​​van porfyrie-aanvallen; daarom worden ze niet als veilig beschouwd bij deze patiënten.

GEVORDERDE LEEFTIJD

Ouderen zijn gevoeliger voor de bijwerkingen van antihistaminica, zoals duizeligheid, sedatie, verwardheid, hypotensie en overprikkelbaarheid, evenals voor anticholinerge effecten (droge mond, urineretentie, glaucoom). Antihistaminica kunnen worden gebruikt bij patiënten ouder dan 65 jaar, maar uiterste voorzichtigheid is geboden. Als de bijwerkingen aanhouden of ernstig zijn, moet de behandeling worden gestaakt.

EFFECTEN OP HET RIJDEN

Het kan het vermogen om te rijden aanzienlijk beïnvloeden door slaperigheid of een verminderde reactiesnelheid. Patiënten moeten autorijden vermijden totdat ze er redelijkerwijs zeker van zijn dat het medicijn geen nadelige effecten op hen heeft.

ZWANGERSCHAP

Veiligheid voor dieren: Studies uitgevoerd op ratten en konijnen met doses die 20-25 keer hoger waren dan de doses voor mensen, hebben geen schade aan de foetus aangetoond.

Veiligheid bij mensen: Er zijn geen adequate en goed gecontroleerde studies bij mensen uitgevoerd. Dimenhydrinaat is echter gebruikt bij gevallen van hyperemesis gravidarum zonder dat er significante bijwerkingen zijn waargenomen. Desondanks zijn er meldingen van een mogelijk verband tussen toediening tijdens de laatste twee weken van de zwangerschap en de ontwikkeling van retrolentale fibroplasie bij premature baby's.

Hoewel het onwaarschijnlijk is dat het bijwerkingen veroorzaakt, wordt het alleen toegepast als er geen veiligere therapeutische alternatieven zijn en de voordelen opwegen tegen de mogelijke risico's.

Effecten op de vruchtbaarheid: er zijn geen specifieke studies bij mensen uitgevoerd.

FARMACOKINETIEK

- Absorptie: Dimenhydrinaat wordt goed geabsorbeerd in de darmen, maar ondergaat een uitgebreid first-pass metabolisme in de lever. Na toediening van een dosis treden de effecten binnen 15-30 minuten op en houden ze 3-6 uur aan. De Tmax is 2 uur.

- Verspreiding: Dimenhydrinaat wordt wijdverspreid in het lichaam en passeert de bloed-hersenbarrière en de placentabarrière. Het wordt ook in kleine hoeveelheden uitgescheiden in de moedermelk.

- Metabolisme: Het wordt snel en vrijwel volledig gemetaboliseerd in de lever.

- Uitscheiding: De metabolieten worden via de urine uitgescheiden.

INDICATIES

- Preventie en behandeling van [misselijkheid], [braken] en [duizeligheid] in verband met [reisziekte].

INTERACTIES

Dimenhydrinaat kan de symptomen van ototoxische geneesmiddelen maskeren door duizeligheid of evenwichtsstoornissen te verminderen. Het kan echter ook de fotosensibiliserende effecten van andere werkzame stoffen die fotosensibiliteitsreacties veroorzaken, versterken. Er zijn ook interacties beschreven met de volgende werkzame stoffen: - Ethylalcohol. Gelijktijdige toediening van alcohol en dimenhydrinaat kan de sedatieve effecten van beide stoffen versterken. Het wordt aanbevolen alcoholgebruik tijdens de behandeling te vermijden. - Anticholinergica (antiparkinsonmiddelen, tricyclische antidepressiva, MAO-remmers, neuroleptica). Toediening van dimenhydrinaat met andere anticholinergica kan de anticholinerge effecten versterken; deze combinatie moet daarom worden vermeden. - Sedativa (opioïde analgetica, barbituraten, benzodiazepinen, antipsychotica). Gelijktijdige toediening van dimenhydrinaat met een sedativum kan het hypnotische effect versterken. Uiterste voorzichtigheid is geboden.

LACTATIE

Veiligheid voor dieren: geen gegevens beschikbaar.

Veiligheid bij mensen: Dimenhydrinaat kan de lactatie remmen vanwege de anticholinerge werking. Het wordt ook in kleine hoeveelheden uitgescheiden in de moedermelk, hoewel het onbekend is of deze hoeveelheden de baby kunnen beïnvloeden. Kinderen zijn echter gevoeliger voor anticholinerge reacties en kunnen vaker paradoxale hyperactiviteit ervaren. Het wordt aanbevolen om borstvoeding te stoppen of dit geneesmiddel niet toe te dienen.

KINDEREN

Dimenhydrinaat wordt niet aanbevolen voor gebruik bij kinderen jonger dan twee jaar, met name pasgeborenen en zuigelingen, omdat zij gevoeliger kunnen zijn voor anticholinerge bijwerkingen. Bij kinderen ouder dan twee jaar zijn gevallen van paradoxale reacties met overprikkelbaarheid gemeld, vooral bij hoge doseringen; daarom dient het met voorzichtigheid te worden gebruikt.

RICHTLIJNEN VOOR EEN JUISTE TOEDIENING

Toediening met voedsel : toedienen met voedsel, water of melk om maagklachten te verminderen.

POSOLOGIE

- Volwassenen en adolescenten ouder dan 12 jaar: 50-100 mg/4-6 uur. Maximale dosis 400 mg/24 uur.
- Kinderen van 7-12 jaar: 25-50 mg/6-8 uur. Maximale dosis 150 mg/24 uur.
- Kinderen van 2-6 jaar: 12,5-25 mg/6-8 uur. Maximale dosis 75 mg/24 uur.
- Kinderen jonger dan 2 jaar: de veiligheid en werkzaamheid zijn niet onderzocht.
Dien het middel ten minste 30 minuten voor vertrek toe, en bij voorkeur 1-2 uur van tevoren.

VOORZORGSMAATREGELEN

- [NIERENINSUFFICIËNTIE]. De veiligheid en werkzaamheid zijn niet geëvalueerd bij patiënten met nierinsufficiëntie, maar dimenhydrinaatmetabolieten worden via de urine uitgescheiden, waardoor accumulatie kan optreden. Omdat deze metabolieten actief kunnen zijn, kan het nodig zijn de doseringsperioden te verlengen bij patiënten met nierinsufficiëntie, met name in matige of ernstige gevallen (creatinineklaring minder dan 60 ml/minuut). - [LEVERINSUFFICIËNTIE]. Dimenhydrinaat wordt uitgebreid gemetaboliseerd door de lever. Bij leverinsufficiëntie kan een verhoging van de plasmaconcentratie optreden, met het daaruit voortvloeiende risico op bijwerkingen. Dosisaanpassing kan nodig zijn bij deze patiënten, afhankelijk van de mate van leverfunctie. - Patiënten die lijden aan glaucoom, benigne prostaatvergroting of blaasobstructie, hypertensie, hartritmestoornissen, myasthenia gravis, vernauwende maagzweer of darmobstructie. Door de anticholinerge effecten van dimenhydrinaat kunnen deze aandoeningen verergeren; Daarom wordt extreme voorzichtigheid geboden en moet de behandeling worden gestaakt als er een verergering optreedt. - Aandoeningen van de onderste luchtwegen, zoals astma, longemfyseem of chronische obstructieve longziekte (COPD). Volgens sommige auteurs kunnen H1-antihistaminica het volume van de bronchiale secreties verminderen en de viscositeit ervan verhogen, vanwege hun anticholinerge effecten, wat deze aandoeningen zou kunnen verergeren. Er is echter weinig klinisch bewijs; desalniettemin wordt extreme voorzichtigheid aanbevolen bij deze patiënten. Over het algemeen wordt het gebruik ervan afgeraden bij patiënten met astma-aanvallen (zie Contra-indicaties). - [EPILEPSIE]. Voorzichtigheid is geboden bij epilepsiepatiënten, aangezien antihistaminica soms in verband zijn gebracht met paradoxale hyperexcitabiliteitsreacties, zelfs bij therapeutische doses, die de aanvalsdrempel kunnen verlagen. - [APPENDICITIS]. Vanwege hun anti-emetische effecten kunnen ze de diagnose van appendicitis bemoeilijken. Het wordt aanbevolen om appendicitis vooraf uit te sluiten bij patiënten met braken van onbekende oorzaak. - Ototoxiciteit. Dimenhydrinaat kan een gunstig effect hebben op duizeligheid, tinnitus en evenwichtsstoornissen, en kan daardoor ototoxiciteit maskeren die wordt veroorzaakt door ototoxische geneesmiddelen zoals parenterale aminoglycosiden, carboplatine, cisplatine, chloroquine en erytromycine, onder andere. - Lichtgevoeligheid. Dimenhydrinaat kan lichtgevoeligheidsreacties veroorzaken, daarom wordt aangeraden blootstelling aan de zon tijdens de behandeling te vermijden en zonnebrandcrème te gebruiken. - Extreme temperaturen. H1-antihistaminica kunnen hitte-uitputting en hitteberoerte verergeren door de verminderde transpiratie die wordt veroorzaakt door hun anticholinerge werking. Patiënten die met deze geneesmiddelen worden behandeld, wordt geadviseerd blootstelling aan zeer hoge temperaturen te vermijden, met name jonge kinderen, ouderen en mensen met ernstige chronische aandoeningen. Het is ook raadzaam om de juiste hygiëne- en voedingsmaatregelen te volgen, zoals voldoende ventilatie en hydratatie.

BIJWERKINGEN

De bijwerkingen van dimenhydrinaat zijn meestal mild en van voorbijgaande aard, en komen vaker voor tijdens de eerste dagen van de behandeling. Net als andere ethanolaminen veroorzaakt dimenhydrinaat voornamelijk slaperigheid en anticholinerge effecten, maar er is een aanzienlijke interindividuele variabiliteit in de frequentie en intensiteit van de symptomen, die vooral jonge kinderen en ouderen treffen. De meest voorkomende bijwerkingen zijn: - Spijsverteringsstelsel: Misselijkheid, braken, constipatie, diarree, pijn in de bovenbuik, anorexia en droge mond. Deze symptomen kunnen worden verminderd door het antihistaminicum met voedsel in te nemen. - Neurologisch/psychologisch: Slaperigheid komt vaak voor (1-9%), vooral aan het begin van de behandeling, en neemt meestal af na 2-3 dagen. Hoofdpijn, duizeligheid en evenwichtsstoornissen zijn ook gemeld. Uitzonderlijk zijn gevallen van paradoxale prikkelbaarheid waargenomen, vooral bij jonge kinderen. Deze overprikkelbaarheid uit zich in slapeloosheid, nervositeit, verwardheid, tremor, prikkelbaarheid, euforie, delirium, hartkloppingen en zelfs epileptische aanvallen. - Cardiovasculair: Af en toe, en meestal bij overdosering, kunnen tachycardie, hartkloppingen en andere hartritmestoornissen zoals extrasystolen of hartblok optreden. Deze effecten kunnen het gevolg zijn van anticholinerge activiteit. Hypotensie of hypertensie zijn incidenteel gemeld. - Ademhalingssysteem: Soms kan de viscositeit van de bronchiale secreties toenemen, wat de ademhaling kan bemoeilijken. - Genito-urinair systeem: Urineretentie en impotentie kunnen optreden als gevolg van cholinerge blokkade. - Hematologisch: Hemolytische anemie, agranulocytose, leukopenie, trombocytopenie of pancytopenie zijn zelden gemeld. - Oculair: Door anticholinerge activiteit kunnen glaucoom en visuele stoornissen zoals mydriasis, wazig zien of diplopie optreden. - Allergisch/dermatologisch: Overgevoeligheidsreacties kunnen optreden na systemische toediening van antihistaminica, die zelfs tot anafylaxie kunnen leiden. Lichtgevoeligheidsreacties kunnen ook optreden na intense blootstelling aan zonlicht, met dermatitis, jeuk, huiduitslag en roodheid.

OVERDOSIS

Symptomen: De symptomen treden meestal binnen 2 uur op, hoewel ze tot 18 uur kunnen aanhouden. Ze zijn vaak variabel en ernstiger bij kinderen en personen ouder dan 65 jaar. Matige depressie van het centrale zenuwstelsel met sedatie en apneu, cardiovasculaire collaps, overprikkelbaarheid met slapeloosheid, hallucinaties, tremoren of convulsies, en anticholinerge symptomen zoals droge mond, wazig zien en urineretentie zijn beschreven. Koorts boven 41,8 °C kan ook voorkomen. In de ernstigste gevallen, vooral bij kinderen, kunnen de symptomen verergeren en leiden tot hypotensie, convulsies, ademhalingsdepressie, bewusteloosheid, coma en overlijden. Behandeling: De behandeling bestaat uit de gebruikelijke maatregelen om de eliminatie van het geneesmiddel te bevorderen. Het toedienen van braakmiddelen is meestal niet effectief. Maagspoeling kan echter nuttig zijn als er minder dan 3 uur zijn verstreken sinds de inname. De patiënt moet rustig gehouden worden om stimulatie van het centrale zenuwstelsel te minimaliseren. Epileptische aanvallen kunnen bij volwassenen worden behandeld met diazepam en bij kinderen met fenobarbital in een dosering van 5-6 mg/kg. Hypotensie kan worden behandeld met vasopressoren, hoewel adrenaline moet worden vermeden omdat dit de bloeddruk verder kan verlagen. Indien nodig kunnen intubatie en beademing nodig zijn. Het gebruik van analeptica wordt afgeraden omdat deze epileptische aanvallen kunnen uitlokken.