ACTIE EN MECHANISME

- Antiallergisch. Bilastine is een selectieve, langwerkende antagonist van perifere H1-receptoren. Het heeft geen significante antagonistische effecten op muscarine-receptoren en geen significante sedatieve werking.

Het is effectief in het verlichten van de symptomen van allergische rhinoconjunctivitis, zoals niezen, een loopneus, jeukende neus, verstopte neus, jeukende ogen, tranende ogen en rode ogen.

Het is ook effectief in het verlichten van de intensiteit van de jeuk en het aantal en de grootte van de netelroosplekken bij patiënten met chronische idiopathische urticaria, evenals het ongemak dat voortvloeit uit de urticaria.

SPECIALE WAARSCHUWINGEN

Patiënten die een allergietest met allergeenextracten ondergaan, dienen ten minste 72 uur van tevoren te stoppen met het innemen van bilastine om vals-negatieve resultaten te voorkomen.

PATIËNTENADVIES

Hoewel bilastine doorgaans geen slaperigheid veroorzaakt, kan dit bij zeer gevoelige personen wel voorkomen. Wees voorzichtig tijdens het autorijden.

- Informeer uw arts en/of apotheker als u allergietesten gaat ondergaan.

CONTRA-INDICATIES

- Overgevoeligheid voor bilastine of een ander bestanddeel van het geneesmiddel.

GEVORDERDE LEEFTIJD

Er zijn geen specifieke problemen bij ouderen beschreven die een dosisaanpassing noodzakelijk zouden maken.

EFFECTEN OP HET RIJDEN

Bilastine lijkt het vermogen om te rijden niet noemenswaardig te beïnvloeden, hoewel bijwerkingen zoals slaperigheid, duizeligheid of hoofdpijn zijn beschreven.

ZWANGERSCHAP

Veiligheid bij dieren: Bilastine veroorzaakte geen teratogeniteit. Toediening in maternale toxische doses resulteerde in verhoogde pre- en postimplantatieverliezen bij ratten en onvolledige ossificatie van de schedelbotten, het borstbeen en de ledematen bij konijnen. De NOAEL is > 30 DRMH.

Veiligheid bij mensen: Er zijn geen adequate en goed gecontroleerde studies bij mensen uitgevoerd. Uit voorzorg wordt aangeraden het gebruik ervan tijdens de zwangerschap te vermijden.

Effecten op de vruchtbaarheid: Bilastine had geen negatieve invloed op de vruchtbaarheid bij mannelijke of vrouwelijke ratten (1000 mg/kg/24 uur). Er zijn geen specifieke studies bij mensen uitgevoerd.

FARMACOKINETIEK

Lineaire farmacokinetiek in het dosisbereik van 5-220 mg, met lage interindividuele variabiliteit.

- Absorptie: snel, met een tmax van 1,3 uur. De biologische beschikbaarheid is 61%. Er treedt geen significante accumulatie op na herhaalde doses. De AUC is 737,4 ng·h/ml.

Effect van voedsel: vermindert de opname met ongeveer 20-30%.

- Distributie: hoge binding aan plasmaproteïnen (84-90%). Het is een substraat van P-gp en OATP1A2, maar niet van OAT1/3, OCT2 of BCRP-transporters.

- Stofwisseling: het heeft geen noemenswaardige stofwisseling.

Enzyminducerend/remmend vermogen: het heeft geen significante effecten op cytochroom P450-iso-enzymen of transporteiwitten zoals P-gp, BCRP, BSEP, MRP2, OATP1B1/3, OATP2B1, OAT1/3, OCT1/2 of NTCP.

- Uitscheiding: via de ontlasting (66,5%) en urine (28,3%) als onveranderd bilastine. De halfwaardetijd is 14,5 uur.

Farmacokinetiek in bijzondere situaties:

- Kinderen: Onderzoek bij kinderen van 4-11 jaar toonde aan dat blootstelling aan een dosis van 10 mg gelijkwaardig was aan de blootstelling die bij volwassenen werd bereikt met een dosis van 20 mg.

- Ouderen: hoewel er geen significante verschillen lijken te zijn bij volwassenen tussen 18 en 35 jaar, zijn de gegevens zeer beperkt.

- Nierfunctiestoornis: er worden geen klinisch relevante effecten verwacht, omdat ondanks een toename van zowel de AUC als de t1/2 de plasmaconcentraties binnen het veilige bereik van het actieve bestanddeel bleven. De volgende AUC- en t1/2-waarden werden verkregen: 967,4 ng·h/ml en 15,1 uur (creatinineklaring 50-80 ml/min), 1384,2 ng·h/ml en 10,5 uur (creatinineklaring 30-49 ml/min) en 1708,5 ng·h/ml en 18,4 uur (creatinineklaring < 30 ml/min). Bilastine werd binnen 48-72 uur volledig uitgescheiden.

- Leverfalen: bilastine wordt niet in de lever gemetaboliseerd, dus een significant effect is onwaarschijnlijk.

INDICATIES

- Symptomatische behandeling van [seizoensgebonden allergische rhinitis], [chronische allergische rhinitis] en [allergische conjunctivitis].

- Symptomatische behandeling van [URTICARIA].

INTERACTIES

- P-gp-remmers. Bilastine is een substraat van P-gp en OATP1A2, waardoor de plasmaconcentratie kan toenemen bij gelijktijdig gebruik met sterke P-gp-remmers (bijv. ciclosporine, ketoconazol, erytromycine) of OATP1A2-remmers (bijv. rifampicine, ritonavir, grapefruitsap). Het gebruik ervan wordt afgeraden bij patiënten met een verminderde nierfunctie ( zie Voorzorgsmaatregelen; Nierfunctiestoornis ). Niet gebruiken in combinatie met grapefruitsap.

LACTATIE

Dierveiligheid : Bilastine wordt uitgescheiden in rattenmelk (50% van de moedermelk).

Veiligheid bij mensen : Het is onbekend of het wordt uitgescheiden in de moedermelk en de mogelijke gevolgen voor de baby zijn eveneens onbekend. Het wordt aanbevolen om de noodzaak tot stoppen met borstvoeding of het vermijden van toediening af te wegen tegen de voordelen voor de moeder en de risico's voor het kind.

KINDEREN

De veiligheid en werkzaamheid zijn niet onderzocht bij kinderen en adolescenten jonger dan 6 jaar of met een gewicht van minder dan 20 kg; het gebruik ervan wordt daarom afgeraden.

Het veiligheidsprofiel bij adolescenten van 12 jaar en ouder was vergelijkbaar met dat bij volwassenen.

RICHTLIJNEN VOOR EEN JUISTE TOEDIENING

- Tabletten: in hun geheel doorslikken met voldoende water.

POSOLOGIE

“DOSERING VOOR TABLETTEN”

- Volwassenen en adolescenten vanaf 12 jaar: 20 mg/24 uur.

- Kinderen jonger dan 12 jaar: niet aanbevolen.

- Ouderen: geen doseringsaanpassing nodig.

DOSERING BIJ LEVERINSUPFICIËNTIE

Er is geen doseringsaanpassing nodig.

DOSERING BIJ NIERINSUPFICIËNTIE

Er is geen doseringsaanpassing nodig.

VOORZORGSMAATREGELEN

- [NIERENINSUPFICIËNTIE]. Er is geen doseringsaanpassing nodig. Het is echter raadzaam om het gebruik van bilastine in combinatie met sterke P-gp-remmers (bijv. ketoconazol, erytromycine, ciclosporine, ritonavir of diltiazem) bij deze patiënten te vermijden vanwege het risico op verhoogde plasmaspiegels.

- Huidtesten voor overgevoeligheid voor allergene extracten. Door hun antihistaminische werking kunnen deze extracten vals-negatieve resultaten opleveren bij diagnostische testen. Het wordt aanbevolen om het gebruik ervan ten minste 72 uur vóór de test te staken.

BIJWERKINGEN

Bijwerkingen worden beschreven aan de hand van elk frequentie-interval en worden als zeer vaak (>10%), vaak (1-10%), soms (0,1-1%), zelden (0,01-0,1%), zeer zelden (<0,01%) of van onbekende frequentie (kan niet worden geschat op basis van de beschikbare gegevens) beschouwd.

“RAM bij volwassenen en adolescenten”

- Infecties en parasitaire aandoeningen: zelden voorkomend [HERPES SIMPLEX LABIAL].

- Aandoeningen van het immuunsysteem: frequentie onbekend [OVERGEVOELIGHEIDSREACTIES], met [ANAFYLAXE], [ANGIOEDEEM], [DYSPNEA], [HUIDUITSLAG], gelokaliseerd oedeem of lokale zwelling en [ERYTHEEM].

- Stofwisselings- en voedingsstoornissen: zeldzaam [VERHOOGDE APPETIT], [GEWICHTSTOENAME], [HYPERTRIGLYCERIDEMIE].

- Psychiatrische stoornissen: zelden voorkomend [ANGST].

- Aandoeningen van het zenuwstelsel: vaak voorkomend [VERMOEIEND], [HOOFDPIJN]; zelden voorkomend [DUISSELIGHEID], [SLAAPELOOSHEID].

- Oor- en labyrintaandoeningen: zeldzaam [TINNITUS], [DUISSELIGHEID].

- Hartafwijkingen: zelden voorkomend [bundelbundelblok], sinusritme [hartritmestoornis], [QT-intervalverlenging], andere ECG-afwijkingen; frequentie onbekend [hartkloppingen], [tachycardie].

- Aandoeningen van de luchtwegen, borstkas en middenrif: zelden voorkomende [kortademigheid], neusklachten, [droge neus].

- Maag-darmstoornissen: zelden voorkomende [buikpijn], [misselijkheid], maagklachten, [diarree], [droge mond], [dyspepsie], [gastrititis].

- Lever-galwegaandoeningen: zelden voorkomend [VERHOOGDE GGT], [VERHOOGDE TRANSAMINASEN].

- Huid- en onderhuidse weefselaandoeningen: zeldzaam [PRURITUS].

- Nier- en urinewegaandoeningen: zelden voorkomend [VERHOGING VAN HET SERUMCREATININE].

- Algemene aandoeningen en reacties op de toedieningsplaats: zelden [VERMOEIDHEID], [POLYDIPSIE], verbetering van een reeds bestaande aandoening, [KOORTS], [ASTHENIE].

OVERDOSIS

Symptomen : De hoogste dosis die in klinische onderzoeken werd toegediend, was 220 mg als eenmalige dosis of 200 mg/24 uur gedurende 7 dagen in herhaalde doses. Deze patiënten ondervonden een verhoogde incidentie van bijwerkingen, met een frequentie die tweemaal zo hoog was als na therapeutische doses. De meest voorkomende bijwerkingen waren duizeligheid, hoofdpijn en misselijkheid. Er werden geen ernstige bijwerkingen of significante QTc-intervalverlengingen gemeld.

Te nemen maatregelen :

- Tegengif: er bestaat geen specifiek tegengif.

- Algemene afvalverwerkingsmaatregelen: er zijn geen beschreven.

- Monitoring: de klinische toestand van de patiënt.

- Behandeling: symptomatisch.