ACTIE EN MECHANISME

[ANTI-ALLERGISCH], [HISTAMINE H1-ANTAGONIST]. Loratadine is een piperidinederivaat dat H1-receptoren krachtig, competitief, reversibel en specifiek blokkeert, waardoor de systemische effecten van histamine gedurende een langere periode worden verminderd. Het veroorzaakt vasoconstrictie en verminderde vasculaire permeabiliteit, waardoor de roodheid en zwelling die gepaard gaan met allergieën afnemen. Het verlicht gedeeltelijk de symptomen die gepaard gaan met allergische reacties, zoals rode ogen en een verstopte neus. Het heeft ook een mild bronchusverwijdend effect en vermindert huidjeuk.

Loratadine passeert nauwelijks de bloed-hersenbarrière en heeft daardoor vrijwel geen significante sedatieve effecten. Het vertoont een hoge selectiviteit voor H1-receptoren en heeft geen significante anticholinerge of antiserotonerge effecten. Ook zijn er in klinische studies geen cardiale effecten waargenomen.

SPECIALE WAARSCHUWINGEN

Vanwege de antiallergische werking van dit medicijn kunnen er vals-negatieve resultaten optreden bij huidtesten op overgevoeligheid voor antigene extracten. Het wordt aanbevolen om het gebruik van dit medicijn ten minste 72 uur vóór de test te staken.

PATIËNTENADVIES

Het wordt aanbevolen dit medicijn elke dag op hetzelfde tijdstip in te nemen.

De aanbevolen dosis mag niet worden overschreden, omdat dit sedatie kan veroorzaken.

Het is raadzaam om blootstelling aan de zon tijdens de behandeling te vermijden.

CONTRA-INDICATIES

- Overgevoeligheid voor een van de bestanddelen van het geneesmiddel. Kruisreacties met andere antihistaminica kunnen optreden; daarom wordt het gebruik van H1-antihistaminica afgeraden bij patiënten die overgevoeligheid hebben ondervonden voor een stof uit deze groep.

- [PORPHYRIE]. H1-antihistaminica zijn in verband gebracht met het ontstaan ​​van porfyrie-aanvallen, daarom worden ze niet als veilig beschouwd bij deze patiënten.

GEVORDERDE LEEFTIJD

Er zijn geen specifieke problemen beschreven die een dosisaanpassing bij oudere patiënten noodzakelijk zouden maken.

EFFECTEN OP HET RIJDEN

Hoewel loratadine in klinische onderzoeken geen sedatie heeft veroorzaakt, zijn er na de marktintroductie gevallen van lichte sedatie voorgekomen. Daarom wordt aangeraden om geen gevaarlijke machines, waaronder auto's, te bedienen totdat er redelijke zekerheid is dat de medicamenteuze behandeling geen nadelige gevolgen heeft.

ZWANGERSCHAP

Veiligheid voor dieren: Bij plasmaconcentraties (AUC) die 10 keer hoger waren dan die bereikt met klinische doses bij ratten, werden verlengde bevallingen en een verminderde levensvatbaarheid van de pups waargenomen. Er werden echter geen teratogene effecten waargenomen.

Veiligheid bij mensen: Uit een grote hoeveelheid gegevens blijkt dat loratadine geen misvormingen of foetale toxiciteit veroorzaakt. Uit voorzorg wordt het gebruik ervan afgeraden.

Effecten op de vruchtbaarheid: er zijn geen specifieke studies bij mensen uitgevoerd.

FARMACOKINETIEK

- Absorptie: Loratadine wordt goed en snel oraal geabsorbeerd, maar ondergaat een uitgebreid first-pass metabolisme in de lever, wat resulteert in de metaboliet desloratadine. Na toediening van 10 mg loratadine worden Cmax-concentraties van 4,7 ng/ml (loratadine) en 4 ng/ml (desloratadine) bereikt na respectievelijk 1-1,5 uur en 1,5-3,7 uur. De antihistaminische effecten treden op na 1-3 uur, bereiken een piek na 8-12 uur en houden tot 24 uur aan.

Effect van voedsel : Inname van loratadine met voedsel verhoogt de absorptie, maar kan de absorptie tot wel een uur vertragen. Dit heeft echter geen klinisch significante gevolgen.

- Distributie: Loratadine is sterk gebonden aan plasmaproteïnen (97-99%), terwijl desloratadine matig gebonden is (73-77%). Loratadine wordt uitgescheiden in de moedermelk als desloratadine. Het heeft grote moeite om de bloed-hersenbarrière te passeren.

- Metabolisme: Loratadine ondergaat een uitgebreid metabolisme in de lever, voornamelijk via het CYP3A4-iso-enzym en in mindere mate via CYP2D6, wat resulteert in desloratadine, een carboxy-ethoxyleerde metaboliet met een krachtige antihistaminische werking. Deze desloratadine wordt verder gemetaboliseerd tot vrijwel inactieve metabolieten.

- Eliminatie: Loratadine wordt geëlimineerd door hepatisch metabolisme en vervolgens uitgescheiden in de urine (40%) en de feces (42%), voornamelijk als geconjugeerde metabolieten. Minder dan 1% van de dosis wordt onveranderd of als desloratadine uitgescheiden. De eliminatiehalfwaardetijden bedragen 8-15 uur (loratadine) en 17-28 uur (desloratadine). De klaring lijkt dosisafhankelijk te zijn, waarbij na toediening van een dosis van 20 mg of 40 mg waarden van respectievelijk 202 en 142 ml/min/kg worden verkregen.

Farmacokinetiek in bijzondere situaties:

- Ouderen: Bij patiënten van 66-78 jaar zijn de Cmax- en AUC-waarden 50% hoger dan bij jongere patiënten.

- Nierinsufficiëntie: Bij patiënten met ernstige nierinsufficiëntie (CLcr minder dan 30 ml/minuut) is een toename van de AUC en Cmax van respectievelijk 73% (loratadine) en 120% (desloratadine) waargenomen, en kan accumulatie van beide stoffen optreden.

- Leverfunctiestoornis: Bij patiënten met een leverfunctiestoornis zijn zowel de Cmax als de AUC verhoogd, mogelijk tot wel twee keer de normale waarde. De eliminatiehalfwaardetijden voor loratadine en desloratadine waren respectievelijk 24 uur en 37 uur, en namen toe met de mate van leverschade.

INDICATIES

- Symptomatische behandeling van allergische aandoeningen zoals [ALLERGISCHE RHINITIS] of [CHRONISCHE IDIOPATHISCHE URTICARIA].

INTERACTIES

Het gebruik van loratadine in combinatie met alcohol blijkt de sedatie niet te versterken. Vanwege het risico op fotosensibiliteitsreacties bij gebruik van H1-antihistaminica, kan loratadine echter de fotosensibiliserende effecten van andere geneesmiddelen versterken. Er zijn interacties gemeld met:

- Enzymremmers. Toediening van loratadine samen met CYP3A4-remmers (erythromycine, ketoconazol) of CYP2D6-remmers (cimetidine) heeft geleid tot een toename van de plasmaconcentratie met respectievelijk 40% (loratadine) en 46% (desloratadine) voor erythromycine, 103% en 6% voor cimetidine, en 307% en 73% voor ketoconazol. Er zijn echter geen significante klinische veranderingen, waaronder cardiotoxiciteit, waargenomen.

LACTATIE

Veiligheid voor dieren: geen gegevens beschikbaar.

Veiligheid bij mensen: loratadine wordt uitgescheiden in de moedermelk, daarom wordt aangeraden om te stoppen met borstvoeding of het toedienen van dit geneesmiddel te vermijden.

KINDEREN

De veiligheid en werkzaamheid van loratadine bij kinderen jonger dan 2 jaar zijn niet onderzocht; het gebruik ervan wordt daarom afgeraden. Bij kinderen ouder dan twee jaar wordt loratadine gebruikt voor de behandeling van allergische reacties, met een veiligheidsprofiel vergelijkbaar met dat van volwassenen. Theoretisch gezien zijn kinderen echter mogelijk gevoeliger voor bijwerkingen, dus extra voorzichtigheid is geboden.

RICHTLIJNEN VOOR EEN JUISTE TOEDIENING

Toediening met of zonder voedsel: Het wordt aanbevolen om loratadine elke dag rond hetzelfde tijdstip in te nemen, ongeacht of er voedsel wordt gegeten of gedronken.

Loratadine-tabletten mogen niet worden gebruikt bij kinderen jonger dan 2 jaar.

POSOLOGIE

"GECOMPRIMEERD"

- Volwassenen en adolescenten ouder dan 6 jaar: 10 mg/24 uur.

- Kinderen ouder dan 6 jaar (> 30 kg): 10 mg/24 uur.

- Kinderen van 2-12 jaar (< 30 kg): de dosis van 10 mg in tabletvorm wordt niet aanbevolen. Loratadine siroop wordt aanbevolen.

- Kinderen jonger dan 2 jaar: de veiligheid en werkzaamheid zijn niet vastgesteld bij kinderen jonger dan 2 jaar.

DOSERING BIJ LEVERINSUPFICIËNTIE

De plasmahalfwaardetijd van loratadine en de actieve metaboliet ervan neemt toe met de mate van leverfunctiestoornis. Wees voorzichtig bij gebruik bij ernstige leverfunctiestoornis.

DOSERING BIJ NIERINSUPFICIËNTIE

Dosisaanpassing is niet nodig.

VOORZORGSMAATREGELEN

- [NIERENINSUFFICIËNTIE]. Bij patiënten met nierinsufficiëntie zijn de Cmax- en AUC-waarden voor loratadine en desloratadine hoger dan bij patiënten met een normale nierfunctie. De klaring en halfwaardetijd zijn echter vergelijkbaar, waardoor volgens de fabrikant een dosisaanpassing niet nodig lijkt. Desondanks wordt nauwlettende monitoring van deze patiënten aanbevolen, met name van patiënten met ernstige nierinsufficiëntie (CLcr minder dan 30 ml/minuut), aangezien zij mogelijk een lagere dosis nodig hebben.

- [LEVERINFILIATIE]. Loratadine wordt uitgebreid gemetaboliseerd in de lever. Bij ernstige leverfunctiestoornissen kan de plasmaconcentratie stijgen, met het bijbehorende risico op bijwerkingen. Dosisaanpassing kan bij deze patiënten nodig zijn, afhankelijk van de mate van leverfunctie (zie Dosering).

- [EPILEPSIE]. Voorzichtigheid is geboden bij epilepsiepatiënten, aangezien antihistaminica soms in verband zijn gebracht met paradoxale reacties van overprikkelbaarheid, zelfs bij therapeutische doses, en daardoor de aanvalsdrempel kunnen verlagen.

- Lichtgevoeligheid. Loratadine kan lichtgevoeligheid veroorzaken, daarom wordt aangeraden blootstelling aan de zon tijdens de behandeling te vermijden en uzelf te beschermen met zonnebrandcrème.

VOORZORGSMAATREGELEN MET BETREKKING TOT HULPMIDDELEN

Dit geneesmiddel bevat lactose. Patiënten met erfelijke lactose- of galactose-intolerantie, Lapp-lactasedeficiëntie of glucose-galactosemalabsorptie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.

Dit geneesmiddel bevat fructose. Patiënten met fructose-intolerantie mogen dit geneesmiddel niet gebruiken.

BIJWERKINGEN

De bijwerkingen van loratadine zijn meestal mild en van voorbijgaande aard, en zijn doorgaans dosisafhankelijk. Niet-sederende antihistaminica veroorzaken over het algemeen dezelfde bijwerkingen als sederende antihistaminica, maar veel minder vaak. Met name sedatie en anticholinerge effecten zijn afwezig of zeer zeldzaam, mits de dosis de aanbevolen hoeveelheid niet overschrijdt.

De meest voorkomende bijwerkingen waren hoofdpijn, nervositeit en vermoeidheid.

- Spijsverteringsstoornissen. Een droge mond komt zelden voor. Ook zijn misselijkheid, braken, constipatie, diarree of buikpijn gemeld.

- Leveraandoeningen. Er zijn gevallen beschreven van [VERHOOGDE TRANSAMINASEN], [HEPATITIS] en [GEELZUCHT].

- Cardiovasculaire aandoeningen. Af en toe kunnen tachycardie, hartkloppingen en andere hartritmestoornissen zoals extrasystolen of hartblok voorkomen. Ook zijn hypotensie of hypertensie gemeld.

- Neurologische/psychologische stoornissen. Hoofdpijn (0,6%), lichte slaperigheid (1,2%), desoriëntatie, ataxie, myasthenie en duizeligheid komen zelden voor. Er zijn geïsoleerde gevallen van paradoxale prikkelbaarheid gemeld, vooral bij jonge kinderen, met slapeloosheid, nervositeit, tremor, prikkelbaarheid, euforie, delirium, hartkloppingen en zelfs epileptische aanvallen.

- Aandoeningen van de urinewegen en geslachtsorganen. Er zijn gevallen van [dysmenorroe] waargenomen.

- Allergische/dermatologische aandoeningen. Overgevoeligheidsreacties kunnen optreden na systemische toediening van antihistaminica. Ook kunnen lichtgevoeligheidsreacties optreden na intense blootstelling aan zonlicht, met dermatitis, jeuk, huiduitslag en roodheid.

- Oogafwijkingen. Zelden kunnen [glaucoom] en [visuele afwijkingen] zoals [wazig zien] of [dubbelzien] voorkomen.

- Hematologische aandoeningen. Zelden kunnen [HEMOLYTISCHE ANEMIE], [AGRANULOCYTOSE], [LEUKOPENIE], [TROMBOCYTOPENIE] of [PANCYTOPENIE] voorkomen.

- Metabole stoornissen: frequentie onbekend [VERHOOGDE EETLUST], [GEWICHTSTOENAME].

- Algemene aandoeningen. [ASTHENIE] komt vaak voor (1,2%). Er zijn enkele gevallen van [ALOPECIE] beschreven.

OVERDOSIS

Symptomen: Er zijn beperkte gegevens over loratadinevergiftiging. Sedatie, tachycardie en hoofdpijn zijn gemeld na toediening van doses van 40-180 mg. In andere studies leidde een eenmalige dosis van 160 mg echter niet tot bijwerkingen. Bij kinderen leidde een overdosis van de siroop met doses van meer dan 10 mg loratadine tot extrapiramidale symptomen en hartkloppingen.

Behandeling: Er bestaat geen specifiek tegengif. De behandeling bestaat uit de gebruikelijke maatregelen om de eliminatie van het geneesmiddel te bevorderen. Als er minder dan drie uur zijn verstreken sinds de toediening van het geneesmiddel, kan braken worden opgewekt met ipecac-siroop, waarbij passende voorzorgsmaatregelen moeten worden genomen om aspiratie van maaginhoud te voorkomen, vooral bij kinderen. Braken mag niet worden opgewekt bij bewusteloze of comateuze patiënten. Maagspoeling met een 0,9% zoutoplossing kan ook worden toegepast. Bij volwassenen kan kraanwater worden gebruikt, maar zoveel mogelijk moet worden verwijderd vóór de volgende instillatie. Toediening van geactiveerde kool en zoutlaxatieven, die de darminhoud snel verdunnen, kan ook nuttig zijn.

Symptomatische en ondersteunende behandeling wordt aanbevolen.

Loratadine wordt niet verwijderd door hemodialyse, en het is onbekend of het wel wordt verwijderd door peritoneale dialyse.