• Gewrichtspijn van niet-auto-immuun oorsprong.
• Niet-auto-immuun reumatische ziekten.
• Vrouwen in de premenopauze (collageenafbraak versnelt bij dalende oestrogeenspiegels).
• Sporters (zij lopen een groot risico op slijtage en blessures aan het collageenweefsel, wat kan leiden tot de ontwikkeling van gerelateerde pathologieën).
• Mensen met overgewicht (die hun gewrichten voortdurend belasten) of die een afslankdieet volgen, omdat Colnatur geen vetten, suikers of andere koolhydraten bevat en een verzadigend en anti-verslappingseffect heeft.
• Beroepen waarbij sprake is van gewrichtsmobiliteit (gebrek aan beweging leidt vaak tot artrose vanwege een gebrek aan voeding voor de chondrocyten die het gewrichtskraakbeen aanmaken).

Collageen
Het is het meest voorkomende eiwit in ons lichaam en de basisbouwsteen van de structuur van kraakbeen, botten, huid, banden, pezen, dentine, bloedvatwanden, hoornvlies en het bindweefsel dat onze spieren en vitale organen beschermt.

Door slijtage door het verstrijken van de tijd of overmatig gebruik verliest de collageenmatrix aan dikte en elasticiteit, wat leidt tot een aantal niet-auto-immuun reumatische aandoeningen, maar ook tot verslapping en rimpels in de huid.

Uit wetenschappelijke en klinische onderzoeken, uitgevoerd door biomedische teams uit verschillende landen, is gebleken dat het aanvullen van de dagelijkse inname met 10 gram opneembaar collageen uit de voeding (gehydrolyseerd collageen) helpt om het verouderingsproces van collageen te vertragen en deze pathologieën te voorkomen en te behandelen.

Incompatibiliteiten
Collageen is een voedingsmiddel dat deel zou moeten uitmaken van onze dagelijkse voeding en heeft, in de aanbevolen dosering, geen bijwerkingen. Het is ook niet onverenigbaar met andere voedingssupplementen of medicijnen.

Contra-indicaties
Alleen patiënten met fenylketonurie of patiënten die een eiwitarm dieet nodig hebben (ernstige nier- of leveraandoening). In het laatste geval dient de specialist aan te geven of de patiënt Colnatur kan gebruiken en hoe de inname van andere eiwitten kan worden verminderd om dit te compenseren.