Działanie i mechanizm

Niewchłanialny środek zobojętniający kwas żołądkowy. Pochodna glinu i magnezu. Działa poprzez neutralizację kwasu solnego w żołądku, zwiększając pH soku żołądkowego, co również zmniejsza powstawanie i aktywność pepsyny. Ponadto adsorbuje utworzoną pepsynę oraz adsorbuje i neutralizuje kwasy żółciowe podczas ich cofania się do żołądka.

Farmakokinetyka

- Wchłanianie: Wchłanianie kationów glinu i magnezu jest minimalne w przypadku standardowej dawki leku zobojętniającego kwas żołądkowy. Wchłaniana jest jedynie część odpowiadająca utworzonym związkom rozpuszczalnym, których nadmiar nie wytrącił się w jelicie.

- Wydalanie: Niewchłonięty magnez i glin są w większości wydalane z kałem w postaci nierozpuszczalnych soli. Wchłonięta część (minimalna) jest wydalana z moczem.


- Niewydolność nerek: W przypadku niewydolności nerek może wystąpić zmniejszenie wydalania magnezu i glinu, co niesie za sobą ryzyko hipermagnezemii i hipofosfatemii.

Instrukcje

- Leczenie objawowe procesów przebiegających z [NADKWASOWOŚCIĄ ŻOŁĄDKA], takich jak [ZAPALENIE ŻOŁĄDKA], [DYSPEPSJA], [WRZÓD TRAWIENNY], [CHOROBA REFLUKSOWA PRZEŁYKU] lub [PRZEPUKLINA ROZWOJOWA].

Dawkowanie

- Dorośli, doustnie:
* Tabletki do żucia: 2 tabletki (1 g)/8 godz.
* Zawiesina doustna: 7,5 ml (1 g)/8 godz.
* Koperty: 1 koperta (1,5 g)/8 godzin.
Podawać najlepiej 0,5-1 godziny po posiłku. W niektórych przypadkach może być konieczne podanie dodatkowej dawki przed snem. Maksymalna dawka 8 g/24 h.

- Dzieci i młodzież do lat 18, doustnie:
* Młodzież > 12 lat: Tak samo jak dorośli.
* Dzieci w wieku 6-12 lat: połowa dawki dla dorosłych.
* Dzieci < 6 lat: Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności leku.

- Osoby starsze, doustnie: Tak samo jak dorośli.
Pominięta dawka: Zażyć jak najszybciej, jeśli nie minęło dużo czasu. W przeciwnym razie, poczekać do następnej zaplanowanej dawki lub przyjąć ją wcześniej, jeśli objawy są uciążliwe. Nie należy podwajać dawki w kolejnej zaplanowanej dawce.

Wytyczne dotyczące prawidłowego administrowania

- Tabletki do żucia: żuć lub pozostawić do rozpuszczenia w ustach.

- Zawiesina doustna: Przed pobraniem dawki energicznie wstrząsnąć butelką. Zawiesinę można przyjmować bezpośrednio lub w połowie szklanki wody.

- Saszetki z zawiesiną doustną: Przed otwarciem nacisnąć saszetkę kilka razy. Zawiesinę można połykać bezpośrednio lub w połowie szklanki wody.

Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników leku.

- Sytuacje, w których pasaż żołądkowo-jelitowy jest utrudniony lub utrudniony, takie jak niedrożność jelit, niedrożność jelit lub zaleganie mas kałowych. Ze względu na przeczyszczające działanie magnezu i ściągające działanie glinu, niedrożność może się nasilić.

- [BÓL BRZUCHA] o nieznanej przyczynie. Leczenie lekami, które mogą zaburzać pasaż jelitowy, nie powinno być rozpoczynane u pacjentów cierpiących na ból brzucha, dopóki nie zostanie ustalona przyczyna, ponieważ może to maskować objawy poważniejszej choroby.

- Stany, w których wzmożona perystaltyka jelit jest niebezpieczna, takie jak zapalenie wyrostka robaczkowego lub perforacja jelita. Stosowanie leków o potencjalnym działaniu przeczyszczającym może pogorszyć stan.

- [PRZEWLEKŁA BIEGUNKA]. Leki zobojętniające zawierające magnez mogą powodować biegunkę.

Środki ostrożności

[NIEWYDOLNOŚĆ NEREK]. W przypadku niewydolności nerek glin może gromadzić się w organizmie, co może prowadzić do osteomalacji, osteodystrofii lub encefalopatii. Ze względu na zawartość magnezu w almagacie może również wystąpić hipermagnezemia.
[KRWAWIENIE Z POKARMU I JELIT].
[HIPOFOSFOSTEMIA]. Ze względu na zawartość glinu w tym leku może wystąpić zmniejszone wchłanianie fosforanów, z ryzykiem hipofosfatemii, objawiającej się anoreksją, złym samopoczuciem i osłabieniem mięśni, występującą głównie u pacjentów stosujących dietę niskofosforanową, z biegunką, zaburzeniami wchłaniania lub po przeszczepie nerki. Zaleca się dwumiesięczne monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy, szczególnie u pacjentów poddawanych hemodializie.
[HIPERMAGNEZEMIA]. W przypadku długotrwałego stosowania almagatu może dojść do kumulacji magnezu.

Porada dla pacjenta

- Leku nie powinni stosować pacjenci cierpiący na niedrożność jelit.

- W przypadku stosowania jako środka zobojętniającego kwas żołądkowy zaleca się przyjmowanie leku po posiłkach lub w przypadku wystąpienia dyskomfortu.

- Przed użyciem należy energicznie wstrząsnąć butelką (zawiesiną).

- Tabletki i kapsułki miękkie należy dokładnie przeżuć przed połknięciem. Następnie popić szklanką wody.

- Nie należy przyjmować z mlekiem.

- Jeżeli preparat ten jest stosowany w celu łagodzenia objawów niestrawności, nie należy go przyjmować dłużej niż dwa tygodnie bez zgody lekarza.

- Wskazane jest, aby niezwłocznie zgłaszać objawy takie jak utrata apetytu, osłabienie lub niewyjaśnione ogólne złe samopoczucie, a także wszelkie objawy wskazujące na krwawienie, np. czarny stolec.

Specjalne ostrzeżenia

- Monitorowanie: Podczas długotrwałego leczenia zaleca się okresowe monitorowanie stężenia fosforanów i wapnia. Hipofosfatemia może powodować wzrost stężenia wapnia w surowicy.

- Ważne jest, aby monitorować stan pacjenta pod kątem możliwych objawów hipofosfatemii (anoreksja, osłabienie mięśni i ogólne złe samopoczucie).

Interakcje

- Antykoncepcja awaryjna na bazie octanu uliprystalu: Podwyższone pH soku żołądkowego może zmniejszyć stężenie środka antykoncepcyjnego w osoczu, zmniejszając jego skuteczność. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania.

- NLPZ (kwas flufenaminowy lub mefenaminowy, indometacyna): przeprowadzono badania z niektórymi lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (algeldrat, tlenek magnezu, węglan wapnia), w których odnotowano zmniejszenie ich wchłaniania.

- Leki przeciwwrzodowe (cymetydyna, famotydyna, ranitydyna): badania wykazały możliwość zmniejszenia ich stężenia w surowicy na skutek zmniejszenia ich wchłaniania.

- Atorwastatyna: istnieją badania, w których odnotowano możliwe zmniejszenie jej wchłaniania.

- Beta-blokery (atenolol): badania wykazały zmniejszone wchłanianie z powodu zmniejszonego rozpuszczania beta-blokera, dlatego zaleca się zachowanie większych odstępów między dawkami.

- Chlorpromazyna: istnieją badania, które wykazały możliwe zmniejszenie jej wchłaniania.

- Digitalis (digoksyna, digitoksyna): istnieją badania z niektórymi lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (algeldrat, wodorotlenek magnezu), w których odnotowano zmniejszenie wchłaniania digitalis, dlatego zaleca się zachowanie 2-3 godzinnych odstępów między ich podaniem.

- Eltrombopag: możliwe zmniejszenie wchłaniania eltrombopagu z powodu tworzenia nierozpuszczalnych chelatów z kationami wielowartościowymi. Eltrombopag należy podawać co najmniej 4 godziny przed lub po podaniu tego leku.

- Erlotynib: możliwe obniżenie stężenia erlotynibu z powodu zmniejszonego wchłaniania. Leki zobojętniające kwas żołądkowy zwiększają pH soku żołądkowego, co może zmniejszyć rozpuszczalność, wchłanianie i działanie terapeutyczne erlotynibu. Zaleca się podawanie leków zobojętniających kwas żołądkowy co najmniej 4 godziny przed lub 2 godziny po dobowej dawce leku przeciwnowotworowego.

- Fosinopril: istnieją badania opisujące możliwe zmniejszenie jego wchłaniania.

- Gabapentyna: Obserwowano spadek stężenia gabapentyny w przypadku jednoczesnego stosowania z innymi lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub w ciągu dwóch godzin od ich przyjęcia, ze względu na wzrost pH. Zaleca się podawanie gabapentyny dwie godziny przed lekiem zobojętniającym kwas żołądkowy.

- Ketokonazol: istnieją badania, w których odnotowano możliwe zmniejszenie wchłaniania ketokonazolu z powodu wzrostu pH, co powoduje mniejszą rozpuszczalność leku.

- Lanzoprazol: istnieją badania, w których odnotowano możliwe zmniejszenie wchłaniania lanzoprazolu.

- Penicylamina: istnieją badania, w których odnotowano zmniejszenie wchłaniania penicylaminy ze względu na możliwość tworzenia słabo rozpuszczalnych kompleksów.

- Prednizon: istnieją badania, w których odnotowano możliwe zmniejszenie jego wchłaniania.

- Chelatory żelaza (deferasiroks, deferypron, deferoksamina): możliwe osłabienie działania zobojętniającego kwas żołądkowy ze względu na tworzenie nierozpuszczalnych kompleksów z glinem.

- Chinidyna: istnieją badania, w których odnotowano możliwość zwiększenia jej toksyczności z powodu zmniejszonego wydalania spowodowanego alkalizacją moczu.

- Chinolony (cyprofloksacyna): badania wykazały zmniejszenie ich wchłaniania z powodu tworzenia nierozpuszczalnych, niewchłanialnych kompleksów na poziomie jelitowym, dlatego zaleca się zachowanie 2-3 godzinnej przerwy między ich przyjmowaniem.

- Sole żelaza (siarczan żelazawy): badania wykazały zmniejszenie wchłaniania z powodu tworzenia słabo rozpuszczalnych kompleksów, dlatego zaleca się zachowanie 2-3 godzinnych odstępów pomiędzy dawkami.

- Salicylany (kwas acetylosalicylowy): Badania wykazały spadek poziomu salicylanów z powodu zwiększonego wydalania w wyniku alkalizacji moczu, szczególnie przy wysokich dawkach salicylanów. Wydaje się, że wskazane jest podawanie wyłącznie leków zobojętniających kwas żołądkowy na bazie glinu, ze względu na ich prawdopodobnie zmniejszone działanie.

- Tetracykliny (chlortetracyklina, demeklocyklina, doksycyklina): istnieją badania dotyczące niektórych leków zobojętniających kwas żołądkowy (algeldrat, wodorotlenek glinu), w których odnotowano możliwość tworzenia niewchłanialnych kompleksów na poziomie przewodu pokarmowego, co zmniejsza ich wchłanianie, dlatego zaleca się zachowanie 2-3 godzinnych odstępów między podaniami.

Ciąża

Kategoria B leków dla kobiet w ciąży wg FDA. Niektóre wstępne badania z wodorotlenkami glinu, magnezu i wapnia wykazały możliwość podwojenia częstości występowania różnych rodzajów wad wrodzonych u dzieci; jednak późniejsze badania nie potwierdziły tych obserwacji. Niemniej jednak, odnotowano pojedyncze przypadki hiperkalcemii oraz hiper- i hipomagnezemii w związku z przewlekłym stosowaniem leków zobojętniających kwas żołądkowy w czasie ciąży. Opisano również pojedyncze przypadki wzmożonych odruchów ścięgnistych u płodów i noworodków. Należy unikać nadmiernego i długotrwałego stosowania.

Laktacja

Podczas stosowania leków zobojętniających kwas żołądkowy, niewielkie ilości magnezu i glinu mogą przenikać do mleka matki, co wydaje się niewystarczające, aby wywołać działania niepożądane u noworodka. Stosowanie jest dopuszczalne, chociaż należy unikać przewlekłego i/lub nadmiernego stosowania.

Dzieci

Niekontrolowane stosowanie leków zobojętniających kwas żołądkowy u dzieci poniżej 6. roku życia nie jest zalecane, ponieważ mogą one maskować poważne objawy (zapalenie wyrostka robaczkowego itp.). Ponadto leki zobojętniające kwas żołądkowy na bazie magnezu niosą ze sobą ryzyko hipermagnezemii u małych dzieci, zwłaszcza jeśli są odwodnione lub mają niewydolność nerek.

Seniorzy

Długotrwałe stosowanie leków zobojętniających zawierających glin u osób starszych może prowadzić do ogólnoustrojowego wchłaniania glinu, co prowadzi do jego kumulacji w organizmie. Może to zaostrzyć osteoporozę, która występuje u prawie wszystkich osób starszych z powodu niedoboru fosforu i wapnia, a także zahamowania wchłaniania fluoru w układzie pokarmowym. Należy również wziąć pod uwagę możliwość kumulacji magnezu, która może powodować hipermagnezemię i biegunkę. Przewlekłe i/lub nadmierne stosowanie nie jest zalecane u osób starszych, zwłaszcza u pacjentów z chorobą Alzheimera, ponieważ sugeruje się potencjalną rolę glinu w etiologii tej choroby.

Działania niepożądane

Działania niepożądane almagatu są zazwyczaj łagodne i przemijające. Najbardziej charakterystyczne działania niepożądane to:
- Wyjątkowo (<<1%): [ZAPARCIA] lub [BIEGUNKA] przy stosowaniu dużych dawek. W przypadku długotrwałego leczenia dużymi dawkami lub u pacjentów stosujących dietę niskofosforanową może to wywołać [HIPOFOSFATEMIĘ] i spowodować [OSTEOMALACJĘ].

Przedawkować

- Objawy: Nieznane. Wchłanianie jelitowe jest minimalne, dlatego przedawkowanie jest bardzo rzadkie. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek może wystąpić zwiększone toksyczne działanie glinu i/lub magnezu, objawiające się w mózgu, kościach i przytarczycach.

Ochrona

>
- Zaleca się przechowywanie ich w chłodnym, suchym miejscu, z dala od światła i źródeł ciepła. Najlepiej w temperaturze nie wyższej niż 30°C.