DZIAŁANIE I MECHANIZM

- Paracetamol jest pochodną paraaminofenolu, która wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.

* Działanie przeciwbólowe. Mechanizm działania leku nie jest w pełni poznany, ale wydaje się, że jest on głównie mediowany przez hamowanie centralnej cyklooksygenazy, zwłaszcza COX-2, co zmniejsza syntezę prostaglandyn. Działa również obwodowo, blokując generowanie bolesnych impulsów nerwowych. Sugeruje się również możliwość działania obwodowego poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, aktywację receptora kannabinoidowego CB1, modulację szlaków sygnałowych serotoninergicznych lub opioidowych, hamowanie syntezy tlenku azotu lub hiperalgezję indukowaną substancją P.

* Działanie przeciwgorączkowe. Działa na ośrodek termoregulacji podwzgórza, hamując syntezę prostaglandyn i działanie endogennych pirogenów. Prowadzi to do rozszerzenia naczyń obwodowych, zwiększonego przepływu krwi przez skórę i wzmożonego pocenia, co przyczynia się do utraty ciepła.

W tej samej dawce uważa się, że ma on działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe podobne do kwasu acetylosalicylowego (ASA). Działanie jest maksymalne po 1-3 godzinach i utrzymuje się przez 3-4 godziny.

W przeciwieństwie do ASA i innych NLPZ, nie wykazuje on znaczącego działania przeciwzapalnego, z wyjątkiem niektórych schorzeń niereumatycznych, choć nie jest to istotne. Zaletą w porównaniu z NLPZ jest to, że nie tylko nie hamuje syntezy prostaglandyn w żołądku, ale wręcz wydaje się ją zwiększać, dzięki czemu nie powoduje działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Nie wykazuje również działania przeciwpłytkowego.

OSTRZEŻENIA SPECJALNE

- Mimo że nie zmniejsza w znacznym stopniu stanu zapalnego, to jednak uzyskuje się bardzo pozytywne efekty w przypadku procesów zwyrodnieniowych stawu kolanowego, prawdopodobnie ze względu na jego działanie przeciwbólowe.

- Monitorowanie:

* Funkcja nerek i morfologia krwi u pacjentów leczonych przez dłuższy czas.

* Podstawowe i okresowe badania czynności wątroby u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem hepatotoksyczności.

SENIORÓW

U pacjentów w podeszłym wieku obserwowano zmniejszoną eliminację. Niektórzy producenci zalecają zmniejszenie dawki o 25% w porównaniu z młodszymi dorosłymi, ale inni nie uważają tego środka ostrożności za konieczny.

WSKAZÓWKI DLA PACJENTÓW

- Można przyjmować z posiłkiem lub bez. Przyjmowanie leku na czczo przyspiesza działanie przeciwbólowe, ale nie zwiększa jego intensywności.

- Nie należy przekraczać zalecanych dawek i stosować dłużej niż 10 dni bez konsultacji z lekarzem. Należy przerwać leczenie natychmiast po ustąpieniu objawów.

- Należy skonsultować się z lekarzem i/lub farmaceutą, jeśli ból nie ustąpi po 5–10 dniach leczenia (u dzieci 3–5 dni, a w przypadku bólu gardła 2 dni), gorączka utrzymuje się dłużej niż 3 dni lub jeśli objawy nasilą się lub pojawią się nowe.

- Pacjenci regularnie spożywający znaczne ilości alkoholu (3 lub więcej drinków dziennie) powinni ograniczyć dawki paracetamolu, aby zapobiec uszkodzeniu wątroby.

- W razie przedawkowania należy skonsultować się z lekarzem i/lub farmaceutą, nawet jeśli nie wystąpią żadne objawy.

PRZECIWWSKAZANIA

- [ALERGIA NA PARACETAMOL] lub którykolwiek inny składnik leku.

- Ciężka i czynna choroba wątroby.

ZADANIE

Bezpieczeństwo zwierząt : Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego.

Bezpieczeństwo dla człowieka : Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na toksyczność dla płodu/noworodka ani wady wrodzone. Badania epidemiologiczne dotyczące rozwoju neurologicznego dzieci narażonych na paracetamol w okresie płodowym nie przyniosły jednoznacznych wyników.

Paracetamol przenika przez barierę łożyskową. Przeprowadzono kilka badań kohortowych dotyczących bezpieczeństwa doustnego paracetamolu u kobiet w ciąży. Badania te nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych, wad serca ani poronienia. Istnieją dowody na to, że jego stosowanie w ostatnich dwóch trymestrach ciąży może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia świszczącego oddechu w pierwszym roku życia.

Odnotowano kilka pojedynczych przypadków poważnych działań niepożądanych u dzieci matek, które przyjmowały paracetamol w czasie ciąży, w tym ciężką anemię, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność (te dwa ostatnie były śmiertelne). Jednak objawy te wydawały się być spowodowane przedawkowaniem leku przez matkę.

Paracetamol podawany doustnie, w zalecanych dawkach i stosowany prawidłowo, jest uważany za bezpieczny środek przeciwbólowy/przeciwgorączkowy w czasie ciąży. Był stosowany tuż przed porodem u kobiet z gorączką wtórną do zapalenia błon płodowych, a po powrocie temperatury matki do normy obserwowano znaczną poprawę stanu płodu i noworodka. Jednak jego stosowanie w dużych dawkach lub przez dłuższy czas może wiązać się z hepatotoksycznością płodu.

Jednak ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u kobiet w ciąży zaleca się unikanie jego stosowania pozajelitowego, chyba że spodziewane korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem.

Wpływ na płodność : W badaniach na zwierzętach paracetamol powodował zanik jąder i zmniejszenie spermatogenezy w dużych dawkach. Nie wiadomo, czy dane te można ekstrapolować na ludzi.

FARMAKOKINETYKA

- Wchłanianie: stężenie terapeutyczne wynosi około 10 mcg/ml.

Wskazówki

- Leczenie objawowe bólu o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, takiego jak [BÓL GŁOWY], [PASTA DO ZĘBÓW], [DYSMENORHEA], [SKRĘT MIĘŚNI], np. [KRĘT MIĘŚNI], [BÓL PLECÓW], [ZAPALENIE STAWÓW] lub [RETROMOIDALNE ZAPALENIE STAWÓW], [NEURALGIA] lub [NEURALGIA] lub POOPERACYJNE, np. [RETROOPERACYJNE] lub poporodowe.

- Leczenie objawowe [GORĄCZKI].

INTERAKCJE

Ogólnie rzecz biorąc, nie oczekuje się poważnych interakcji z paracetamolem ze względu na jego sporadyczne stosowanie. Interakcje te powinny mieć znaczenie kliniczne jedynie u pacjentów leczonych dużymi dawkami, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka hepatotoksyczności lub poddawanych długotrwałemu leczeniu.

- NLPZ. Paracetamol jest powszechnie stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwbólowymi, takimi jak ibuprofen, w leczeniu gorączki u dzieci. Należy jednak pamiętać, że jednoczesne stosowanie z NLPZ lub salicylanami w dużych dawkach i przez dłuższy czas może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek. Dlatego zaleca się nieprzekraczanie zalecanych dawek i ograniczenie leczenia skojarzonego do niezbędnego minimum.

- doustne leki przeciwzakrzepowe. W przeciwieństwie do NLPZ i aspiryny, paracetamol nie wykazuje działania przeciwpłytkowego i sam nie wpływa na krzepnięcie krwi, dlatego jest stosowany jako lek przeciwbólowy pierwszego wyboru u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Jednak w przypadku długotrwałego leczenia dużymi dawkami, nie osiągającymi jednak dawek toksycznych, może wystąpić nieznaczny efekt hepatotoksyczny, charakteryzujący się zmniejszeniem produkcji czynników krzepnięcia wątroby, co może prowadzić do wzrostu wskaźnika INR u tych pacjentów, z ryzykiem krwawienia.

Dlatego zaleca się monitorowanie tego parametru u pacjentów leczonych dużymi dawkami. Ryzyko wydaje się znikome w przypadku leczenia dawką pojedynczą lub długotrwałego leczenia dawkami < 2 g/24 h.

- Busulfan. Ryzyko toksyczności busulfanu, ponieważ paracetamol obniża poziom glutationu, substancji, z którą busulfan jest sprzęgany podczas eliminacji. Zaleca się unikanie podawania paracetamolu lub ograniczenie narażenia, jeśli nie jest to możliwe, w ciągu 72 godzin przed i w trakcie leczenia busulfanem.

- Chloramfenikol. Paracetamol może sprzyjać kumulacji chloramfenikolu poprzez zmniejszenie jego metabolizmu w wątrobie, co wiąże się z ryzykiem toksyczności hematologicznej. Zaleca się monitorowanie pacjenta.

- Leki opóźniające opróżnianie żołądka, takie jak leki antycholinergiczne lub eksenatyd. To opóźnienie może opóźnić wchłanianie paracetamolu i początek jego działania, a nie jego intensywność.

- Leki hepatotoksyczne. Paracetamol w dużych dawkach działa hepatotoksycznie. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z innymi lekami hepatotoksycznymi, a także z alkoholem.

- Induktory enzymów (doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny, barbiturany, karbamazepinę, fenytoinę, ryfampicynę). Paracetamol jest częściowo metabolizowany przez cytochrom P450, dlatego jego stężenie w osoczu i działanie terapeutyczne mogą być zmniejszone podczas jednoczesnego stosowania z lekiem silnie indukującym układ mikrosomalny wątroby. Ponadto, w przypadku przedawkowania paracetamolu, induktor może nasilać toksyczne działanie na wątrobę ze względu na zwiększoną produkcję toksycznych metabolitów wytwarzanych przez ten układ enzymatyczny.

- Inhibitory enzymów (imatynib, izoniazyd, propranolol). Zgłaszano wzrost stężenia paracetamolu w osoczu w przypadku stosowania leków hamujących jego metabolizm.

- Inhibitory odwrotnej transkryptazy (didanozyna, zydowudyna). Paracetamol może nasilać toksyczność hematologiczną zydowudyny. Ponadto zarówno dydanozyna, jak i zydowudyna mogą nasilać hepatotoksyczność indukowaną paracetamolem.

- Lamotrygina. Paracetamol może zwiększać metabolizm lamotryginy, zmniejszając jej działanie terapeutyczne.

- Żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol). Możliwe zmniejszenie wchłaniania paracetamolu. Należy zachować odstęp godzinny między dawkami.

Badania nie wykazały istotnych interakcji farmakokinetycznych z adefowirem, amantadyną, blokerami receptora H2 lub inhibitorami pompy protonowej, argatrobanem, chlorochiną, erytromycyną, litem, metotreksatem, oseltamiwirem, sukralfatem, telmisartanem ani zolmitryptanem. Nie odnotowano żadnych interakcji z blokerami receptorów alfa-1-adrenergicznych (doksazosyną, terazosyną), furosemidem, letrozolem ani zanamiwirem.

Paracetamol nieznacznie zmniejsza wydalanie diazepamu z moczem, chociaż jego stężenie w osoczu pozostaje niezmienione.

Paracetamol nie wpływa na immunogenność szczepionek przeciw grypie i może łagodzić objawy niepożądanych reakcji na nie.

LAKTACJA

Paracetamol jest wydzielany w niewielkich ilościach z mlekiem matki, a jego stężenie w mleku kobiecym wynosi 10–15 mcg/ml (podobne do stężenia w osoczu) i jest osiągane po 1–2 godzinach od podania dawki 650 mg doustnie. Szacuje się, że ekspozycja niemowlęcia na lek wynosi 1–2% dawki przyjętej przez matkę. Paracetamolu i jego metabolitów nie wykryto w moczu niemowlęcia, a u niemowlęcia nie zgłoszono żadnych działań niepożądanych, z wyjątkiem jednego przypadku wysypki plamkowo-grudkowej, która ustąpiła bez następstw po zaprzestaniu podawania paracetamolu przez matkę.

CHŁOPCY

Paracetamol to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy powszechnie stosowany u dzieci, w tym małych dzieci. Jednak ze względów bezpieczeństwa jego stosowanie u dzieci poniżej 3. roku życia powinno odbywać się pod nadzorem lekarza, a jego stosowanie powinno być ograniczone do minimum.

Ze względu na ryzyko poważnego, potencjalnie śmiertelnego zatrucia, zaleca się uważne monitorowanie dawek u dzieci i unikanie dawek wyższych niż zalecane. Dlatego należy stosować odpowiednią formułę, aby umożliwić prawidłowe dawkowanie dla dziecka, w zależności od jego masy ciała.

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat stosowania u dzieci, zaleca się zapoznanie się z dawkowaniem poszczególnych preparatów.

ZASADY PRAWIDŁOWEGO PODANIA

Paracetamol można przyjmować z posiłkiem lub bez. Jednak przyjęcie go doustnie na pusty żołądek przyspiesza jego działanie, choć nie zmniejsza jego intensywności.

Jeśli potrzebny jest szybszy efekt, zaleca się przyjmowanie leku na czczo.

dawkowanie

- Dorośli, doustnie: 325-650 mg/4-6 h. Maksymalna dawka 3,9 g/24 h.
- Dzieci i młodzież do lat 18, doustnie:
* Dzieci w wieku 6-10 lat: 325 mg/4-6 godz. Maksymalna dawka 1625 mg/24 godz.
* Dzieci powyżej 11 lat: 325 mg/4-6 godzin. Maksymalna dawka 2,6 g/24 godziny.
* Młodzież powyżej 12 lat: 650 mg/4-6 godzin. Maksymalna dawka 3,25 g/24 godziny.
Po ustąpieniu objawów leczenie zostanie przerwane.
Jeśli ból nie ustępuje (zwykle 5–10 dni u dorosłych i o połowę krócej u dzieci; 2 dni w przypadku bólu gardła) lub występuje gorączka (zwykle 3 dni), stan się pogarsza lub pojawiają się inne objawy, należy skontaktować się z lekarzem.

DAWKOWANIE W NIEWYDOLNOŚCI WĄTROBY

Stosować wyłącznie pod nadzorem lekarza, oceniając czynność wątroby na początku leczenia oraz okresowo w trakcie.

Zaleca się unikanie dawek większych niż 2 g/24 h (doustnie) lub 3 g (dożylnie), przy czym odstęp między dawkami powinien wynosić co najmniej 8 h.

DAWKOWANIE W NIEWYDOLNOŚCI NEREK

„PODANIE DOUSTNE”

- CLkr 50-90 ml/min: nie ma potrzeby dostosowywania dawki.

- CLcr 10-50 ml/min: 500 mg/6 godz.

- CLcr < 10 ml/min: 500 mg/8 godz.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

- [NIEPRAWIDŁOWOŚĆ CZYNNOŚCI NEREK]. U pacjentów leczonych dużymi dawkami przez długi czas mogą wystąpić działania niepożądane ze strony nerek, dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (CLcr < 10 ml/min) należy utrzymywać dawki co najmniej co 8 godzin. Nie oczekuje się szczególnych problemów w przypadku sporadycznego stosowania.

- [HEPATOTOKSYCZNOŚĆ]. Podczas metabolizmu paracetamolu w wątrobie powstają związki hepatotoksyczne, takie jak N-acetylobenzochinoimina. Związek ten jest wytwarzany w niewielkich ilościach przez cytochrom P450, szlak metaboliczny o mniejszym znaczeniu dla paracetamolu. Jednak przy dużych dawkach paracetamolu może dojść do nasycenia podstawowych szlaków metabolicznych (sprzęgania glukuronidu i siarczanu), co zwiększa rolę tego cytochromu i w konsekwencji produkcję benzochinonu. Substancja ta jest szybko detoksykowana przy zmniejszonym zużyciu glutationu, przekształcając się w cysteinę i kwas merkapturowy, a następnie wydalana z moczem. W przypadku nadmiernej produkcji benzochinonu w hepatocytach dochodzi do wyczerpania glutationu, co prowadzi do uszkodzenia komórek, co może prowadzić do toksyczności zagrażającej życiu. Ta hepatotoksyczność jest opóźnioną reakcją niepożądaną, objawy pojawiają się zwykle 2 dni po przedawkowaniu i osiągają maksimum po 4-6 dniach.

Zasadniczo samoleczenie powinno być ograniczone, a paracetamolu nie należy stosować dłużej niż 10 dni bez konsultacji z lekarzem i tak długo, jak długo utrzymują się objawy, które skłoniły do ​​jego zastosowania. Nie zaleca się również przekraczania zalecanej dawki dobowej wynoszącej 4 g dla dorosłych lub 60 mg/kg dla dzieci.

Ze względu na działanie hepatotoksyczne, a także biorąc pod uwagę wskazania i alternatywę dla innych leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, zaleca się unikanie stosowania leku u pacjentów z chorobami wątroby, w tym [OWADY WĄTROBOWE], [ZAPALENIE WĄTROBY] lub [MARSKOŚĆ WĄTROBY], a także u pacjentów z innymi ryzykami uszkodzenia wątroby, takimi jak [WOLISEMIA], [ALKOHOLIZACJA], [ODWODNIENIE] lub [NIEDOŻYWIENIE] z niskim poziomem glutationu lub leczonych innymi lekami hepatotoksycznymi.

U pacjentów, u których nie jest to możliwe, zaleca się stosowanie leku według uznania lekarza, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Zaleca się ocenę czynności wątroby u tych pacjentów na początku leczenia oraz okresowo w trakcie jego trwania. Maksymalne dawki nie powinny przekraczać 2 g/24 h (doustnie) lub 3 g/24 h (dożylnie).

- Alergia na salicylany: Pacjenci z alergią na aspirynę zazwyczaj nie wykazują reakcji nadwrażliwości krzyżowej na paracetamol. Zgłaszano jednak przypadki łagodnego skurczu oskrzeli u pacjentów z alergią na aspirynę leczonych paracetamolem.

- [DYSKRAZJE KRWI]. Paracetamol jest związany z zaburzeniami hematologicznymi, takimi jak [LEUKOPENIA], agranulocytoza lub [NEUTROPENIA]. W przypadku długotrwałego leczenia może być konieczne okresowe badanie morfologii krwi.

- Oznaczenie czynności trzustki. Paracetamol może zakłócać wynik testu z bentiromidem, ponieważ jest metabolizowany do aryloaminy, co powoduje fałszywy wzrost stężenia kwasu paraaminobenzoesowego. Zaleca się przerwanie leczenia paracetamolem co najmniej trzy dni przed badaniem.

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Paracetamol jest na ogół dobrze tolerowany, a działania niepożądane zdarzają się rzadko.

Działania niepożądane opisano według każdego zakresu częstości występowania, biorąc pod uwagę: bardzo częste (>10%), częste (1-10%), niezbyt częste (0,1-1%), rzadkie (0,01-0,1%), bardzo rzadkie (<0,01%) lub nieznaną częstość występowania (nie można jej oszacować na podstawie dostępnych danych).

przedawkować

Objawy: Paracetamol może powodować bardzo poważne i potencjalnie śmiertelne zatrucie. Toksyczność może wystąpić już po podaniu pojedynczej dawki 6 g u dorosłych lub 100 mg/kg u dzieci. Dawki powyżej 20–25 g są potencjalnie śmiertelne. Długotrwałe stosowanie dawek powyżej 4 g/24 godziny może powodować przejściową hepatotoksyczność. Jednak pacjenci leczeni innymi lekami hepatotoksycznymi, induktorami enzymów lub przewlekłym alkoholizmem mogą być bardziej wrażliwi na jego toksyczne działanie i wymagać niższych dawek, aby wywołać toksyczność.

Hepatotoksyczność może wystąpić przy stężeniach Cp paracetamolu powyżej 120 mcg/ml po 4 godzinach i 30 mcg/ml po 12 godzinach. Stężenia 300 mcg/ml po 4 godzinach od przedawkowania były związane z hepatotoksycznością u 90% pacjentów.

Przedawkowanie paracetamolu przebiega w czterech charakterystycznych stadiach klinicznych:

- Faza I: Występuje w ciągu kilku godzin od przedawkowania i trwa do pierwszych 24 godzin. Objawia się złym samopoczuciem, nudnościami i wymiotami, bólem brzucha, bladością, nadmierną potliwością i anoreksją. Czynność wątroby i parametry wątrobowe są prawidłowe.

- Faza II: występuje po 24–36 godzinach od przedawkowania. Zaczynają pojawiać się objawy uszkodzenia wątroby, takie jak ból brzucha w prawym górnym kwadrancie brzucha oraz podwyższony poziom transaminaz i bilirubiny, a także wydłużenie czasu protrombinowego.

- Faza III: Występuje 72–96 godzin po przedawkowaniu i zbiega się ze szczytem hepatotoksyczności. Może wystąpić wzrost aktywności aminotransferaz do 10 000 U/l lub więcej, a także wzrost stężenia bilirubiny, glukozy, mleczanów i fosforanów oraz wydłużenie czasu protrombinowego. U pacjenta może wystąpić encefalopatia i śpiączka. Sporadycznie zgłaszano również martwicę kanalików nerkowych i zajęcie mięśnia sercowego. Zgon może nastąpić w wyniku piorunującej niewydolności wątroby z martwicą wątroby.

- Faza IV: występuje po 7-8 dniach od przedawkowania. Pacjenci, którzy przeżyli poprzednią fazę, wracają do zdrowia.

Ryzyko ciężkiego zatrucia paracetamolem zależy od drogi podania oraz warunków stosowania. Zatem ciężkiego zatrucia nie należy się spodziewać w przypadku przedawkowania czopków (można się go spodziewać po połknięciu, choć nie jest to częste) ani w przypadku leków do wstrzykiwań (ze względu na ich stosowanie w szpitalach, pod nadzorem lekarza, chociaż ciężkie zatrucia występowały z powodu nieprawidłowego dawkowania paracetamolu lub objętości roztworu do wstrzykiwań). Nie można go jednak wykluczyć w żadnych okolicznościach.

Leczenie: W przypadku przedawkowania doustnego, najlepiej w ciągu 4 godzin od połknięcia, należy wykonać aspirację treści żołądkowej i płukanie żołądka, a także podać węgiel aktywowany, co zmniejszy wchłanianie paracetamolu.

N-acetylocysteina jest swoistą odtrutką na przedawkowanie paracetamolu. N-acetylocysteinę można stosować doustnie u dorosłych oraz pozajelitowo u dorosłych i dzieci.

- Droga dożylna: dawka podawana wynosi 300 mg/kg w okresie 20 godzin i 15 minut, zgodnie z następującym schematem:

* Dorośli: początkowo 150 mg/kg (co odpowiada 0,75 ml/kg 20% ​​roztworowi wodnemu o pH 6,5) powoli dożylnie lub rozcieńczone w 200 ml 5% roztworu glukozy w surowicy, w ciągu 15 min.

Następnie 50 mg/kg (0,25 ml/kg 20% ​​roztwór wodny, pH 6,5) rozcieńczone w 500 ml 5% roztworu glukozy w surowicy w postaci wlewu dożylnego trwającego 4 godziny.

Na koniec 100 mg/kg (0,50 ml/kg 20% ​​roztwór wodny, pH 6,5) rozcieńczone w 1000 ml 5% roztworu glukozy w surowicy w postaci wlewu dożylnego trwającego 16 godzin.

* Dzieci: stosowany będzie ten sam schemat leczenia, jednak objętość wlewu będzie dostosowana do wieku i masy ciała dziecka, aby uniknąć zatoru w naczyniach płucnych.

Skuteczność leczenia pozajelitowego N-acetylcysteiną jest największa, gdy poda się ją w ciągu 8 godzin od przedawkowania, a następnie stopniowo maleje, aż do momentu, gdy po 3 godzinach przestaje być skuteczna.

Podawanie N-acetylcysteiny można przerwać, gdy stężenie paracetamolu w osoczu spadnie poniżej 200 mcg/ml.

- Podanie doustne (tylko dorośli): Początkowo 140 mg/kg, a następnie 17 dawek po 70 mg/kg co 4 godziny. Dawkę należy rozcieńczyć w wodzie, napojach typu cola lub soku pomarańczowym lub winogronowym do stężenia końcowego 5%, ponieważ ma nieprzyjemny smak i może powodować podrażnienie lub stwardnienie. Jeśli dawka zostanie zwymiotowana w ciągu 1 godziny, należy ją powtórzyć.

W razie konieczności lek będzie podawany w postaci rozcieńczonej w wodzie przez rurkę dwunastniczą.

Jeżeli u pacjenta występują objawy hepatotoksyczności, czynność wątroby należy monitorować co 24 godziny.