DZIAŁANIE I MECHANIZM

- Paracetamol: środek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy.

- Kofeina: Środek pobudzający ośrodkowy układ nerwowy. Kofeina zwiększa również napięcie i oporność naczyń krwionośnych mózgu, co w niektórych przypadkach może pomóc złagodzić ból w niektórych rodzajach bólów głowy.

SENIORÓW

W tej grupie wiekowej nie przewiduje się żadnych poważnych problemów. Ze względu na zawartość kofeiny pacjenci ci mogą być bardziej wrażliwi na działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Należy zachować ostrożność podczas stosowania.

PORADY DLA PACJENTA

- Można go przyjmować z posiłkiem lub bez. Przyjmowanie go bez posiłku przyspiesza działanie przeciwbólowe, ale nie jego intensywność.

Nie należy przekraczać zalecanej dawki ani stosować dłużej niż 10 dni bez zalecenia lekarza. Należy przerwać leczenie natychmiast po ustąpieniu objawów.

- Należy skonsultować się z lekarzem i/lub farmaceutą, jeśli ból nie ustąpi po 5–10 dniach leczenia (3–5 dni u dzieci, 2 dni w przypadku bólu gardła), gorączka utrzymuje się dłużej niż 3 dni lub objawy nasilą się albo pojawią się nowe.

- Pacjenci regularnie spożywający znaczne ilości alkoholu (3 lub więcej drinków dziennie) powinni ograniczyć dawki paracetamolu, aby uniknąć uszkodzenia wątroby.

- W razie przedawkowania należy skonsultować się z lekarzem i/lub farmaceutą, nawet jeśli nie wystąpią żadne objawy.

- Ogranicz stosowanie innych leków i spożywanie produktów zawierających kofeinę.

PRZECIWWSKAZANIA

- [ALERGIA NA PARACETAMOL] lub na kofeinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

- Ciężkie zaburzenia układu sercowo-naczyniowego.

- Ciężkie, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.

CIĄŻA

Kofeina przenika przez łożysko i osiąga stężenia w tkankach zbliżone do stężeń w organizmie matki, co może powodować zaburzenia rytmu serca u płodu przy nadmiernym stosowaniu. Ze względu na zawartość kofeiny nie jest zalecana kobietom w ciąży.

WSKAZANIA

- [BÓL]: Objawowe leczenie sporadycznego bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. [GORĄCZKA]

INTERAKCJE

Paracetamol:

Ogólnie rzecz biorąc, nie oczekuje się poważnych interakcji z paracetamolem ze względu na jego sporadyczne stosowanie. Klinicznie istotne interakcje są spodziewane jedynie u pacjentów leczonych dużymi dawkami, zwłaszcza jeśli występują inne czynniki ryzyka hepatotoksyczności lub w przypadku długotrwałego leczenia.

- NLPZ. Ogranicz leczenie skojarzone do niezbędnego minimum.

- Doustne leki przeciwzakrzepowe. Zaleca się monitorowanie INR u pacjentów leczonych dużymi dawkami. Ryzyko wydaje się znikome w przypadku krótkotrwałego lub długotrwałego leczenia dawkami < 2 g/24 h.

- Busulfan. Ryzyko toksyczności busulfanu, ponieważ paracetamol obniża poziom glutationu, substancji, z którą busulfan jest sprzęgany podczas eliminacji. Zaleca się unikanie podawania paracetamolu lub ograniczenie ekspozycji, jeśli nie jest to możliwe, przez 72 godziny przed i w trakcie leczenia busulfanem.

- Chloramfenikol. Paracetamol może sprzyjać kumulacji chloramfenikolu poprzez zmniejszenie jego metabolizmu w wątrobie, co wiąże się z ryzykiem toksyczności hematologicznej. Zaleca się monitorowanie pacjenta.

- Leki opóźniające opróżnianie żołądka, takie jak leki antycholinergiczne lub eksenatyd. To opóźnienie może opóźnić wchłanianie paracetamolu i początek jego działania, a nie jego intensywność.

- Leki hepatotoksyczne. Paracetamol w dużych dawkach działa hepatotoksycznie. Zaleca się unikanie jego jednoczesnego stosowania z innymi lekami hepatotoksycznymi, a także z alkoholem.

- Induktory enzymów (estrogenowe doustne środki antykoncepcyjne, barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Paracetamol jest częściowo metabolizowany przez cytochrom P450, dlatego jego stężenie w osoczu i działanie terapeutyczne mogą być zmniejszone w przypadku podawania z silnym induktorem układu mikrosomalnego wątroby. Ponadto, w przypadku przedawkowania paracetamolu, induktor może nasilać toksyczność dla wątroby w wyniku zwiększonej produkcji toksycznych metabolitów wytwarzanych przez ten układ enzymatyczny.

- Inhibitory enzymów (imatynib, izoniazyd, propranolol). Zgłaszano wzrost stężenia paracetamolu w osoczu w przypadku stosowania leków hamujących jego metabolizm.

- Inhibitory odwrotnej transkryptazy (didanozyna, zydowudyna). Paracetamol może nasilać toksyczność hematologiczną zydowudyny. Z drugiej strony, zarówno dydanozyna, jak i zydowudyna mogą zwiększać ryzyko hepatotoksyczności paracetamolu.

- Lamotrygina. Paracetamol może zwiększać metabolizm lamotryginy, zmniejszając jej działanie terapeutyczne.

- Żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestypol). Możliwe zmniejszenie wchłaniania paracetamolu. Należy zachować odstęp godzinny.

Paracetamol nieznacznie zmniejsza wydalanie diazepamu z moczem, chociaż jego stężenie w osoczu pozostaje niezmienione.

Paracetamol nie wpływa na immunogenność szczepionek przeciw grypie i może łagodzić objawy niepożądanych reakcji na nie.

Kofeina:

- Barbiturany: Jednoczesne stosowanie kofeiny i barbituranów może osłabiać działanie nasenne i przeciwdrgawkowe barbituranów.

- Leki rozszerzające oskrzela: Jednoczesne stosowanie adrenergiczych leków rozszerzających oskrzela z kofeiną może prowadzić do dodatkowej stymulacji ośrodkowego układu nerwowego, wywołując takie skutki, jak: wzrost ciśnienia krwi, arytmie i krwotok mózgowy.

- Cytochrom P450 1A2 (CYP1A2): Kofeina może wchodzić w interakcje z lekami będącymi substratami enzymu CYP1A2, ponieważ enzym ten bierze udział w metabolizmie kofeiny.

- Disulfiram: Pacjentom uzależnionym od alkoholu, przechodzącym leczenie disulfiramem, należy zalecić unikanie kofeiny, aby zapobiec powikłaniom zespołu odstawienia alkoholu w wyniku pobudzenia układu sercowo-naczyniowego i mózgu wywołanego kofeiną.

- Żelazo: kofeina zmniejsza wchłanianie żelaza, dlatego należy zachować co najmniej 2-godzinny odstęp między jej spożyciem.

- Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), w tym furazolidon, linezolid, prokarbazyna i selegilina, mogą powodować nadciśnienie, tachykardię i nieznaczny wzrost ciśnienia krwi, jeśli kofeina jest podawana w małych ilościach.

- Meksyletyna: Jednoczesne stosowanie kofeiny z meksyletyną może zmniejszyć eliminację kofeiny o 50% i zwiększyć niepożądane reakcje na kofeinę ze względu na jej kumulację.

tego samego.

- Produkty zawierające kofeinę: Jednoczesne przyjmowanie tego leku z napojami zawierającymi kofeinę, innymi lekami zawierającymi kofeinę lub lekami stymulującymi ośrodkowy układ nerwowy może powodować nadmierną stymulację ośrodkowego układu nerwowego, objawiającą się nerwowością, drażliwością lub bezsennością.

- Sympatykomimetyki i tyroksyna: Kofeina działa synergistycznie z efektami tachykardii tych leków.

- Tytoń: Tytoń przyspiesza rozkład i metabolizm kofeiny w wątrobie.

- Erytromycyna: może hamować metabolizm kofeiny.

- Lit: jednoczesne stosowanie kofeiny z litem zwiększa wydalanie litu z moczem, co może zmniejszać jego działanie terapeutyczne.

- Teofilina: Kofeina zmniejsza wydalanie teofiliny i zwiększa ryzyko uzależnienia od substancji podobnych do efedryny.

- W przypadku substancji o szerokim spektrum działania (np. benzodiazepiny) interakcje mogą się różnić w zależności od substancji i być nieprzewidywalne.

LAKTACJA

Stosowanie paracetamolu jest dopuszczalne w okresie karmienia piersią.

Kofeina przenika do mleka matki w bardzo małych ilościach, około 1%. Czasami, po długotrwałym stosowaniu leku, u niemowląt obserwowano drażliwość i zaburzenia snu z powodu jej kumulacji; dlatego należy w miarę możliwości unikać jej przyjmowania przez dłuższy czas.

DZIECI

Leku nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat.

WYTYCZNE DOTYCZĄCE PRAWIDŁOWEGO PODAWANIA

Tabletki należy popijać szklanką płynu, najlepiej wody.

DAWKOWANIE

Dorośli i młodzież powyżej 16 lat: 1 tabletka co 6–24 godziny. W razie potrzeby można podać 2 tabletki na dawkę. Maksymalna dawka: 3 g paracetamolu (6 tabletek)/24 godziny.

DAWKOWANIE W NIEWYDOLNOŚCI WĄTROBY

Stosować wyłącznie pod nadzorem lekarza, oceniając czynność wątroby na początku leczenia oraz okresowo w trakcie, jeśli leczenie jest przedłużane.

Zaleca się unikanie dawek paracetamolu większych niż 2 g/24 h (droga doustna), z zachowaniem minimalnego odstępu co najmniej 8 h.

DAWKOWANIE W NIEWYDOLNOŚCI NEREK

Dawki odnoszące się do paracetamolu:

- CLcr 50-90 ml/min: nie jest wymagana modyfikacja dawkowania.

- CLcr 10-50 ml/min: 500 mg/6 godz.

- CLcr < 10 ml/min: 500 mg/8 godz.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

Powiązane z paracetamolem:

- [NIEWYDOLNOŚĆ NEREK]. U pacjentów leczonych dużymi dawkami przez długi czas mogą wystąpić niepożądane reakcje nerkowe, dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (CLcr < 10 ml/min) należy zachować co najmniej 8-godzinny odstęp między dawkami. Nie przewiduje się żadnych szczególnych problemów w przypadku sporadycznego stosowania.

- [HEPATOTOKSYCZNOŚĆ]. Podczas metabolizmu paracetamolu w wątrobie powstają związki hepatotoksyczne, takie jak N-acetylobenzochinoimina. Związek ten jest wytwarzany w niewielkich ilościach poprzez metabolizm cytochromu P450, który jest drugorzędnym szlakiem metabolicznym paracetamolu. Jednak przy dużych dawkach paracetamolu może dojść do nasycenia głównych szlaków metabolicznych (glukuronidacji i sprzęgania z siarczanem), co zwiększa rolę tego cytochromu i w konsekwencji produkcję benzochinonu. Substancja ta jest szybko detoksykowana przy zmniejszonym zużyciu glutationu, przekształcając się w cysteinę i kwas merkapturowy, które są wydalane z moczem. Jeśli produkcja benzochinonu jest nadmierna, w hepatocytach dochodzi do wyczerpania glutationu, co prowadzi do uszkodzenia komórek, które może prowadzić do toksyczności zagrażającej życiu. Ta hepatotoksyczność jest opóźnioną reakcją niepożądaną; objawy pojawiają się zwykle 2 dni po przedawkowaniu i osiągają szczyt po 4-6 dniach.

Zasadniczo samoleczenie powinno być ograniczone, a paracetamolu nie należy stosować dłużej niż 10 dni bez konsultacji z lekarzem i tylko tak długo, jak długo utrzymują się objawy, które skłoniły do ​​jego zastosowania. Podobnie, nie zaleca się przekraczania zalecanej dawki dobowej 4 g u dorosłych i 60 mg/kg u dzieci.

Ze względu na działanie hepatotoksyczne, a także biorąc pod uwagę wskazania i alternatywę dla innych leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, zaleca się unikanie stosowania leku u pacjentów z chorobami wątroby, w tym [NIEWYDOLNOŚCIĄ WĄTROBY], [ZAPALENIEM WĄTROBY] lub [MARSKOŚCIĄ WĄTROBY], a także u pacjentów z innymi ryzykami uszkodzenia wątroby, takimi jak [PRZEWLEKŁY ALKOHOLIZM], [HIPOWOLEMIA], [ODWODNIENIE] lub [NIEDOŻYWIENIE] z niskim poziomem glutationu lub leczonych innymi lekami hepatotoksycznymi.

U pacjentów, u których nie jest to możliwe, zaleca się stosowanie leku pod nadzorem lekarza, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Zaleca się ocenę czynności wątroby u tych pacjentów na początku leczenia oraz okresowo w trakcie jego trwania. Podobnie, maksymalne dawki nie powinny przekraczać 2 g/24 h (podanie doustne) lub 3 g/24 h (podanie dożylne).

- Alergia na salicylany: U pacjentów uczulonych na kwas acetylosalicylowy zazwyczaj nie występują reakcje nadwrażliwości krzyżowej na paracetamol. Zgłaszano jednak przypadki łagodnego skurczu oskrzeli u pacjentów uczulonych na kwas acetylosalicylowy leczonych paracetamolem.

- [DYSKRAZJE KRWI]. Paracetamol jest związany z zaburzeniami hematologicznymi, takimi jak [LEUKOPENIA], [AGRANULOCYTOZA] lub [NEUTROPENIA]. W przypadku długotrwałego leczenia mogą być konieczne okresowe badania krwi.

- Oznaczenie czynności trzustki. Paracetamol może zakłócać test bentiromidu, ponieważ jest metabolizowany do aryloaminy, co prowadzi do fałszywego wzrostu stężenia kwasu paraaminobenzoesowego. Zaleca się przerwanie leczenia paracetamolem co najmniej trzy dni przed badaniem.

W odniesieniu do kofeiny:

- Lek należy podawać pod nadzorem lekarza pacjentom z [ARYTMIĄ SERCA], [NADCZYNNOŚCIĄ TARCZYCY] i [LĘKIEM]. W takich przypadkach zaleca się zmniejszenie dawki kofeiny do 100 mg/dobę (2 tabletki).

- U pacjentów, którzy przebyli [OSTRA ZAWAŁ MIĘŚNIA SERCOWEGO], zaleca się nie podawać kofeiny przez okres kilku tygodni od wypadku.

- [CUKRZYCA]: Kofeina może podnosić poziom glukozy we krwi, dlatego pacjenci chorujący na cukrzycę powinni to brać pod uwagę.

- Pacjenci nadwrażliwi na inne ksantyny (aminofilinę, teofilinę…) mogą być również wrażliwi na kofeinę i dlatego nie powinni przyjmować tego leku.

- Należy zachować ostrożność przepisując ten lek pacjentom, u których w wywiadzie występowało [WRZÓD TRAWIENNY] lub [ZAPALENIE ŻOŁĄDKA].

- U pacjentów z historią [CHOROBY NIEDOKRWIENNEJ SERCA] lek należy stosować ostrożnie.

- U chorych na marskość wątroby lub wirusowe zapalenie wątroby okres półtrwania kofeiny w osoczu ulega wydłużeniu.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE SUBSTANCJI POMOCNICZYCH

Ten lek zawiera żółcień pomarańczową FCF jako substancję pomocniczą. Może powodować reakcje alergiczne, w tym astmę, szczególnie u pacjentów z alergią na salicylany.

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Paracetamol doustny:

- Wątroba: rzadko [WZROST TRANSAMINAZ], [WZROST FOSFATAZY ALKALICZNEJ], [HIPERBILIRUBINEMIA]; bardzo rzadko [HEPATOTOKSYCZNOŚĆ], z [ŻÓŁTACZKĄ].

- Układ sercowo-naczyniowy: rzadko [NIEDCIŚNIENIE].

- Neurologiczne/psychologiczne: [ZAWROTY GŁOWY], [DEZORIENTACJA], [POBUDLIWOŚĆ].

- Układ moczowo-płciowy: bardzo rzadkie zaburzenia nerek, takie jak mętny mocz i zaburzenia czynności nerek.

- Alergiczne: bardzo rzadko [REAKCJE NADWRAŻLIWOŚCI], z objawami od [WYSYPKI KRWISTE] i [POKRZYWKI] do [ANAFILAKSYKI].

- Hematologiczne: bardzo rzadko [TROMBocytopenia], [Agranulocytoza], [LEUKOPENIA], [NEUTROPENIA], [NIEDOKRWIENIE HEMOLITYCZNE], [METHEMOGLOBINEMIA]. Czas protrombinowy może się wydłużyć, choć nie wydaje się to istotne statystycznie.

- Metaboliczne: bardzo rzadko [HIPOGLIKEMIA].

- Wyniki analizy: opisano zmiany analityczne takie jak [WZROST DEHYDROGENAZY MLECZANOWEJ], [WZROST KREATYNINY W SUROWICY], wzrost poziomu amoniaku, [WZROST AZOTU MOCZNIKOWEGO].

Ponadto paracetamol może zakłócać analityczne oznaczanie kwasu moczowego i glukozy, a także monitorowanie stężenia teofiliny. Może również powodować fałszywie dodatnie wyniki oznaczania kwasu 5-hydroksyindolooctowego, gdy nitrozonaftol jest stosowany jako odczynnik.

- Ogólne: rzadko [OGÓLNY DYSKOMFORT].

Kofeina:

- Zaburzenia układu nerwowego: [BEZSENNOŚĆ], [POBUDZENIE], [NERWOWOŚĆ], umiarkowane majaczenie, [BÓL GŁOWY].

- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: [NUDNOŚCI], [WYMIOTY], [ZAPALENIE ŻOŁĄDKA].

Te działania niepożądane zależą od wrażliwości na kofeinę i dziennej dawki. Osoby z wrażliwym układem odpornościowym mogą reagować nawet na niewielkie dawki kofeiny bezsennością, niepokojem, tachykardią i ewentualnie dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi.

Duże dawki kofeiny mogą powodować zaburzenia pracy serca, takie jak kołatanie serca, arytmia, tachykardia, nadciśnienie i zaczerwienienie twarzy.

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE ZWIĄZANE Z SUBSTANCJAMI POMOCNICZYMI

- Zawiera żółcień pomarańczową (E-110) i może powodować [REAKCJE NADWRAŻLIWOŚCI].

PRZEDAWKOWAĆ

Objawy: Paracetamol może powodować bardzo poważne i potencjalnie śmiertelne zatrucie. Toksyczność może wystąpić już po podaniu pojedynczej dawki 6 g u dorosłych lub 100 mg/kg u dzieci. Dawki powyżej 20–25 g są potencjalnie śmiertelne. Długotrwałe stosowanie dawek powyżej 4 g/24 h może prowadzić do przejściowej hepatotoksyczności. Jednak pacjenci leczeni innymi lekami hepatotoksycznymi, induktorami enzymów lub z przewlekłym alkoholizmem mogą być bardziej podatni na jego toksyczne działanie, wymagając niższych dawek, aby wywołać toksyczność.

- Leczenie: W przypadku przedawkowania doustnego, najlepiej w ciągu 4 godzin od połknięcia, należy wykonać aspirację treści żołądkowej i płukanie żołądka, a także podać węgiel aktywowany, co zmniejszy wchłanianie paracetamolu.

N-acetylocysteina jest swoistą odtrutką na przedawkowanie paracetamolu. N-acetylocysteinę można podawać doustnie u dorosłych oraz pozajelitowo u dorosłych i dzieci.

- Droga dożylna: dawka podawana wynosi 300 mg/kg w ciągu 20 i 15 minut, zgodnie z poniższym schematem:

* Dorośli: początkowo 150 mg/kg (co odpowiada 0,75 ml/kg 20% ​​roztworu wodnego o pH 6,5) w powolnym wstrzyknięciu dożylnym lub rozcieńczeniu w 200 ml 5% roztworu glukozy, w ciągu 15 minut.

Następnie 50 mg/kg (0,25 ml/kg 20% ​​roztworu wodnego, pH 6,5) rozcieńczono w 500 ml 5% roztworu glukozy, podając wlew dożylny przez 4 godziny.

Na koniec podano 100 mg/kg (0,50 ml/kg 20% ​​roztworu wodnego o pH 6,5) rozcieńczonego w 1000 ml 5% roztworu glukozy w surowicy w postaci wlewu dożylnego przez 16 godzin.

* Dzieci: stosowany będzie ten sam schemat leczenia, jednak objętość wlewu będzie dostosowana do wieku i masy ciała dziecka, aby uniknąć zatoru w naczyniach płucnych.

Skuteczność leczenia pozajelitowego N-acetylcysteiną jest największa, gdy zostanie podana w ciągu 8 godzin od przedawkowania, po czym stopniowo maleje, aż do momentu, gdy po 15 godzinach przestaje być skuteczna.

Podawanie N-acetylocysteiny można przerwać, gdy stężenie paracetamolu w osoczu spadnie poniżej 200 mcg/ml.

- Podanie doustne (tylko dorośli): Początkowo 140 mg/kg, a następnie 17 dawek po 70 mg/kg co 4 godziny. Dawkę należy rozcieńczyć w wodzie, coli, soku pomarańczowym lub winogronowym do stężenia końcowego 5%, ponieważ ma nieprzyjemny smak i może powodować podrażnienie lub stwardnienie. Jeśli dawka zostanie zwymiotowana w ciągu 1 godziny, należy ją powtórzyć.

W razie konieczności lek będzie podawany w postaci rozcieńczonej w wodzie przez rurkę dwunastniczą.

Jeżeli u pacjenta wystąpią objawy hepatotoksyczności, czynność wątroby należy monitorować co 24 godziny.