Działanie i mechanizm

- [ANTITUTUN], [GANGLIOPLEGICZNY]. Nikotyna jest agonistą nikotynowych receptorów cholinergicznych, zlokalizowanych głównie w zwojach autonomicznych, rdzeniu nadnerczy, złączu nerwowo-mięśniowym i ośrodkowym układzie nerwowym. Wpływ nikotyny na organizm jest wieloraki i zróżnicowany, zależny od podanej dawki i napięcia autonomicznego danej osoby.
Nikotyna jest również odpowiedzialna za uzależnienie od tytoniu u palaczy, prawdopodobnie poprzez dwa mechanizmy. W niskich dawkach wydaje się działać stymulująco na korę mózgową poprzez locus ceruleus, zwiększając funkcje poznawcze i czujność. W wyższych dawkach wydaje się wywoływać „efekt nagrody” mający swoje źródło w układzie limbicznym.
Nagłe zaprzestanie palenia tytoniu po dłuższym okresie użytkowania prowadzi do charakterystycznego zespołu odstawiennego, który obejmuje takie objawy, jak dysforia, bezsenność, drażliwość, gniew, lęk, trudności z koncentracją, pobudzenie, bradykardia oraz zwiększony apetyt z przyrostem masy ciała. Obserwuje się również głód nikotynowy.
Nikotyna dostarczana w postaci plastrów lub gum do żucia działa podobnie do tytoniu i zapewnia osobom chcącym rzucić palenie wystarczającą ilość nikotyny, aby złagodzić objawy odstawienia. Dawka nikotyny jest stopniowo zmniejszana, aż organizm będzie w stanie się bez niej obejść.

Farmakokinetyka

Doustnie, przezskórnie, donosowo:

- Absorpcja:
* Guma do żucia: Guma do żucia uwalnia substancję czynną równomiernie podczas żucia. Uwolniona nikotyna wchłania się bardzo szybko. Część jest wchłaniana ze śliną, ale jej biodostępność jest bardzo niska, ponieważ jest częściowo inaktywowana w żołądku i jelitach oraz ulega silnemu efektowi pierwszego przejścia w wątrobie. Nikotyna jest prawie nieuwalniana z gumy do żucia po połknięciu.
Uwalnianie nikotyny jest bardzo zmienne (45–90% po 20–30 minutach) i zależy od intensywności i czasu żucia. Po żuciu gumy o zawartości 2 mg, Cmax na poziomie 6,4 ng/ml osiągane jest po 25–30 minutach. Stężenia te są 2–5 razy niższe niż po wypaleniu papierosa.

- Dystrybucja: Słabo wiąże się z białkami osocza (5%). Dawka dożylna wynosi około 2-3 l/kg. Nikotyna przenika przez barierę krew-mózg i łożysko. Wydziela się z mlekiem.

- Metabolizm: Nikotyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, a w mniejszym stopniu w płucach i nerkach, bardzo szybko, tworząc ponad 20 metabolitów, które są mniej aktywne niż pierwotna cząsteczka. Głównym metabolitem jest kotynina, której stężenie w osoczu jest 10 razy wyższe niż nikotyny.

- Eliminacja: Nikotyna jest eliminowana poprzez metabolizm wątrobowy, a następnie wydalanie metabolitów z moczem. Do 10% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej, chociaż przy pH moczu poniżej 5, może być wydalane nawet do 30%. Okres półtrwania nikotyny podawanej sztucznie wynosi 1-3 godziny, w porównaniu z 15-20 godzinami nikotyny z tytoniu. Cl wynosi około 70 l/h.
Farmakokinetyka w sytuacjach szczególnych:

- Osoby starsze: U zdrowych pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się nieznaczne zmniejszenie klirensu nikotyny, ale nie uzasadnia to konieczności modyfikacji dawkowania.

- Niewydolność nerek: U chorych z niewydolnością nerek obserwuje się zwiększenie stężenia nikotyny w osoczu w zależności od stopnia wydolności nerek.

- Zaburzenia czynności wątroby: farmakokinetyka nikotyny nie ulega zmianie u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (wynik w skali Child-Pugh 5), natomiast u pacjentów z marskością wątroby i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (wynik w skali Child-Pugh 7) Cl ulega zmniejszeniu.

Wskazania

- [UZALEŻNIENIE OD TYTONIU]. Leczenie wspomagające w programach rzucania palenia, mające na celu złagodzenie objawów zespołu odstawienia nikotyny.
Chociaż produkty te imitują działanie tytoniu, nigdy nie należy ich stosować jako substytutu tytoniu.

Dawkowanie

- Dorośli, doustnie:
* Guma do żucia: Właściwości gumy do żucia jako formy farmaceutycznej są takie, że mogą one powodować indywidualne różnice w poziomie nikotyny we krwi. Dlatego częstotliwość dawkowania należy dostosować do indywidualnych potrzeb, w ramach ustalonego maksymalnego limitu.
Dawka będzie zależeć od stopnia uzależnienia i liczby wypalanych papierosów. Zaleca się rozpoczęcie od 2 mg gumy do żucia, a następnie podanie jednej gumy, gdy pacjent poczuje potrzebę zapalenia. Jeśli podanie 15 gum do żucia jest niewystarczające lub jeśli pacjent pali ponad 20 papierosów dziennie, należy podać pojedynczą dawkę 4 mg.
Dzienna dawka wynosi zazwyczaj od 8 do 12 sztuk gumy do żucia, maksymalnie 25 sztuk. W początkowej fazie odstawiania zaleca się nie przekraczać 15 sztuk gumy do żucia dziennie.
Czas trwania leczenia również jest różny, jednak należy je kontynuować przez co najmniej 3 miesiące. Po tym okresie należy stopniowo zmniejszać liczbę gum żutych dziennie. Nagłe zaprzestanie żucia gumy nie jest wskazane, ponieważ może to doprowadzić do nawrotu choroby. Po zmniejszeniu dawki do 1 lub 2 gum żutych dziennie, leczenie można przerwać.
Guma 2 mg może nie być wystarczająca dla pacjentów z ciężkim lub bardzo ciężkim uzależnieniem, np. dla pacjentów palących ponad 20 papierosów dziennie lub tych, którzy nie rzucili wcześniej palenia za pomocą nikotynowej terapii zastępczej.

- Dzieci: Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Czas trwania leczenia: Nie zaleca się stosowania tego produktu przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, chociaż niektórzy pacjenci mogą wymagać dłuższego okresu leczenia.

Zasady prawidłowego administrowania

Pacjent powinien całkowicie rzucić palenie podczas leczenia nikotynowego ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z wyższym stężeniem nikotyny w osoczu. Nie zaleca się łączenia plastrów z gumami do żucia lub pastylkami.
Jednoczesne spożywanie kwaśnych napojów, takich jak kawa czy napoje gazowane, może zmniejszyć uwalnianie nikotyny z gumy do żucia lub pastylek. Zaleca się unikanie spożywania tych napojów na 15 minut przed podaniem nikotyny.

- Guma: Żuj gumę delikatnie i powoli, odczekując kilka sekund między kolejnymi żuciami, ponieważ zbyt szybkie żucie może spowodować szybkie wchłanianie nikotyny, wywołując reakcje niepożądane. Kontynuuj żucie, aż smak stanie się intensywny lub poczujesz mrowienie. Następnie umieść gumę między dziąsłem a ścianką jamy ustnej. Gdy smak ustąpi, ponownie ją żuj. Czynność tę należy powtarzać przez 30 minut.

Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników leku.

- osoby niepalące lub palące okazjonalnie.

Środki ostrożności

- [INFEKCJA NEREK]. Nikotyna i jej metabolity są wydalane z moczem, dlatego upośledzenie czynności nerek może prowadzić do ich kumulacji. Ponieważ metabolity są również aktywne, mogą wystąpić działania niepożądane. Nie opisano istotnych różnic w częstości występowania działań niepożądanych u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CLcr 30–90 ml/min), jednak zaleca się uważne monitorowanie tych pacjentów. Nie oceniono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLcr poniżej 30 ml/min), dlatego nie zaleca się jego stosowania (patrz Przeciwwskazania).

- [NIEPRAWIDŁOWE CZYNNOŚCI WĄTROBY]. Nikotyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić kumulacja nikotyny. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby i monitorować ich pod kątem działań niepożądanych. Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, dlatego nie zaleca się stosowania leku (patrz punkt „Przeciwwskazania”).

- [CHOROBY SERCA]. Nikotyna działa pobudzająco na serce i zwęża naczynia krwionośne, dlatego może zaostrzać choroby układu krążenia. Zgłaszano sporadyczne przypadki niepożądanych reakcji układu krążenia na nikotynę. Jednakże doustne lub przezskórne podawanie nikotyny nie wydaje się wiązać ze szczególnie istotnym ryzykiem chorób układu krążenia. Pacjentom z chorobami serca należy zalecić rzucenie palenia, najlepiej bez nikotynowej terapii zastępczej. Jeśli jednak nie jest to możliwe, zaleca się właściwą ocenę potrzeby leczenia, analizę korzyści i ryzyka oraz zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z [NIEWYDOLNOŚCIĄ SERCA], [CHOROBĄ NIEDOKRWIENIA SERCA], taką jak niedawno przebyty [OSTRY ZAWAŁ MIĘŚNIA SERCOWEGO] lub [DŁAWICA PIERSIOWA], [ARYSTROMIĄ SERCA] oraz [chorobami naczynioskurczowymi], takimi jak [ZAWROTNE ZAPALENIE ZAKRZEPOWE], [DŁAWICA PRIZMETALNA] lub [CHOROBA RAYNAUDA]. Szczególną ostrożność zaleca się również u pacjentów z [NADCIŚNIENIEM TĘTNICZYM], ponieważ nikotyna może podwyższać ciśnienie krwi. W przypadku nasilenia się któregokolwiek z tych objawów u pacjenta należy przerwać leczenie (patrz Przeciwwskazania).

- [FAZOOCHROMOCYTOMA], [NADCZYNNOŚĆ TARCZYCY] lub jakiekolwiek schorzenie, które może być zaostrzone przez katecholaminy, takie jak [CUKRZYCA TYPU 1]. Nikotyna stymuluje produkcję i uwalnianie katecholamin w rdzeniu nadnerczy. Może to prowadzić do zaostrzenia objawów, takich jak guz chromochłonny nadnerczy, nadczynność tarczycy lub cukrzyca. Ogólnie rzecz biorąc, podawanie nikotyny wiąże się z mniejszym ryzykiem niż kontynuowanie palenia, ale zaleca się wcześniejszą ocenę stosunku korzyści do ryzyka u tych pacjentów.

- [WRZÓD TRAWIENNY] i inne procesy zapalne żołądka, takie jak [ZAPALENIE ŻOŁĄDKA]. Nikotyna opóźnia gojenie się wrzodów żołądka i dwunastnicy, dlatego jej stosowanie u tych pacjentów jest zalecane tylko wtedy, gdy korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem.

- Uzależnienie. Każdy preparat zawierający nikotynę niesie ze sobą ryzyko uzależnienia, chociaż ze względu na niższe stężenie nikotyny w osoczu jest ono mniej prawdopodobne niż w przypadku samego tytoniu. Nagłe przerwanie leczenia może jednak prowadzić do wystąpienia zespołu abstynencyjnego podobnego do tego, który występuje po rzuceniu palenia. Z tego powodu zaleca się stopniowe odstawianie nikotyny i nie przerywanie leczenia do momentu uzyskania względnej pewności, że zespół abstynencyjny nie wystąpi.

- [REAKCJE NADWRAŻLIWOŚCI]. Zachować ostrożność u pacjentów podatnych na rozwój [OBRZĘKU NACZYNIOWEGO] lub [POKRZYWKI].

- Zapalenie górnego odcinka przewodu pokarmowego, takie jak [ZAPALENIE PRZEŁYKU] lub [ZAPALENIE GARDŁA]. Nikotyna może zaostrzać te schorzenia.

- Pacjenci noszący protezy zębowe lub cierpiący na inne zaburzenia żucia mogą mieć problemy z żuciem gumy, dlatego zaleca się inne formy podawania, np. plastry.

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych:

- Ten produkt leczniczy zawiera sole sodowe. Dokładną zawartość sodu można sprawdzić w składzie. Doustne i pozajelitowe postacie leku o stężeniu sodu powyżej 1 mmol (23 mg)/maksymalna dawka dobowa należy stosować ostrożnie u pacjentów, którzy stosują lub stosują dietę z kontrolowaną zawartością sodu.

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych:

- Ze względu na zawartość butylohydroksytoluenu jako substancji pomocniczej, produkt może powodować miejscowe reakcje skórne, takie jak kontaktowe zapalenie skóry lub podrażnienie oczu i błon śluzowych.

Porady dla pacjentów

- Aby uniknąć nawrotu choroby, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.

- Preparaty zawierające nikotynę mogą powodować uzależnienie.

- W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów przedawkowania, takich jak nudności, wymioty, biegunka, zawroty głowy, osłabienie lub kołatanie serca, należy niezwłocznie powiadomić lekarza.

- Jeśli wystąpi ból w klatce piersiowej, zaleca się przerwanie leczenia i konsultację z lekarzem.

- Nie należy palić tytoniu w trakcie leczenia, a także nie należy łączyć gum do żucia lub tabletek z plastrami.

- Jeżeli kobietom karmiącym piersią podaje się nikotynę, należy to zrobić co najmniej dwie godziny przed karmieniem dziecka.

- Nie zaleca się stosowania leczenia trwającego dłużej niż 6 miesięcy.

- Leku nie należy pozostawiać w miejscach, w których dzieci mogłyby go niewłaściwie używać, dotykać lub połknąć, ponieważ może to spowodować poważne zatrucie, nawet śmiertelne.

- Gumę należy żuć powoli, aby uniknąć zbyt szybkiego wchłaniania nikotyny.

- Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia problemów w jamie ustnej, uporczywej niestrawności lub silnego bólu gardła.

- Przed żuciem gumy zaleca się odczekać co najmniej 15 minut, jeśli wcześniej spożywano kawę lub inne kwaśne napoje.

- Zaleca się, aby nie przyjmować więcej niż 25 sztuk gumy na dobę, a na początku leczenia nie więcej niż 15 sztuk gumy.


- Profesjonalna porada może okazać się wystarczająca, aby pomóc osobom rzucić palenie.

- Czas trwania leczenia i wymagana dawka zależą od stopnia uzależnienia danej osoby, chociaż zazwyczaj wymagany jest co najmniej 3-miesięczny okres leczenia.

- U pacjentów z problemami sercowo-naczyniowymi zaleca się ocenę stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem leczenia.

Interakcje

Dym tytoniowy wydaje się działać jako induktor enzymów, prawdopodobnie ze względu na obecność wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w dymie powstającym podczas częściowego spalania włókien roślinnych, a być może także ze względu na nikotynę. Poprzez indukcję metabolizmu, głównie izoenzymu CYP1A2 cytochromu P450, może wystąpić zmniejszenie działania farmakologicznego. Podobnie, po zaprzestaniu palenia, stężenia leków metabolizowanych tą drogą w osoczu mogą wzrosnąć, co czasami prowadzi do działań toksycznych. W związku z tym może być konieczna modyfikacja dawkowania leków takich jak doustne leki przeciwzakrzepowe, benzodiazepiny metabolizowane w wątrobie, kofeina, chloropromazyna, dekstropropoksyfen, estrogeny, fenacetyna, fenazon, flekainid, flufenazyna, haloperydol, imipramina, olaprylamid, rytonawir, lidokaina i teofilina.
Do innych zgłaszanych skutków palenia zalicza się zmniejszoną odpowiedź moczopędną na furosemid, zmienione działanie farmakologiczne propranololu i zmienione wskaźniki odpowiedzi w gojeniu się owrzodzeń przy zastosowaniu antagonistów receptora H2.
U palaczy z cukrzycą istnieje możliwość osłabienia działania przeciwcukrzycowego insuliny, prawdopodobnie ze względu na zwiększone stężenie katecholamin, które przeciwdziałają działaniu hipoglikemicznemu, oraz trudności w podskórnym wchłanianiu insuliny z powodu obkurczenia naczyń obwodowych. Palacze zazwyczaj wymagają dawki wyższej o 15-30%, aby kontrolować poziom glukozy we krwi. Po rzuceniu palenia zazwyczaj konieczne jest zmniejszenie dawki insuliny.
Tego rodzaju efektów indukujących enzymy nie zaobserwowano, gdy nikotyna była podawana w postaci preparatów wspomagających rzucanie palenia, dlatego może być konieczna modyfikacja dawkowania tych leków.
Nikotyna może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:

- Agoniści i antagoniści receptorów adrenergicznych. Nikotyna stymuluje produkcję kortyzolu i katecholamin przez nadnercza, co może zmieniać działanie leków adrenergicznych. Podobnie, podanie leku zwężającego naczynia krwionośne, takiego jak agonista receptorów adrenergicznych, lub leku rozszerzającego naczynia krwionośne, takiego jak beta-bloker, może zmieniać wchłanianie nikotyny przez skórę.

- Bupropion. Skuteczność i bezpieczeństwo łączenia bupropionu z nikotyną nie zostały zbadane. W rzeczywistości, stosowanie nikotyny było kryterium wykluczenia w pierwszych badaniach klinicznych bupropionu. Producenci tego leku zgłaszali możliwe zwiększone ryzyko nadciśnienia tętniczego, które wzrosło o 6,1% w porównaniu z 2,5% w przypadku stosowania samego bupropionu.
Jednak ograniczone dane kliniczne wskazują, że łączenie bupropionu z plastrami nikotynowymi może przynieść lepsze rezultaty w rzucaniu palenia. W przypadku podjęcia decyzji o połączeniu plastrów nikotynowych z tabletkami bupropionu, zaleca się cotygodniowe monitorowanie ciśnienia tętniczego, ze względu na ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego.

Zadanie

Kategoria D FDA. W badaniach na małpach podanie dożylnego bolusa nikotyny w dawce 2 mg/kg spowodowało kwasicę płodu, niedotlenienie, hiperkapnię i niedociśnienie. Przepływ krwi przez macicę zmniejszył się o 30% po wlewie z szybkością 0,1 pg/kg/minutę.
Palenie tytoniu w ostatnim trymestrze ciąży może powodować uszkodzenia płodu, takie jak zahamowanie wzrostu, zwiększone ryzyko poronienia i zwiększoną śmiertelność okołoporodową, chociaż jego potencjał teratogenny nie został jednoznacznie ustalony. Wykazano również, że tytoń hamuje ruchy oddechowe płodu. Efekt ten obserwowano również w przypadku gumy nikotynowej.
Dlatego kobietom w ciąży należy zalecić całkowite rzucenie palenia przed trzecim trymestrem. Ze względu na ryzyko związane z nikotynową terapią zastępczą, zaleca się skorzystanie z programów edukacyjnych i behawioralnych przed rozpoczęciem leczenia.
Jednak kobiety w ciąży, które są silnie uzależnione od nikotyny, mogą być zmuszone do skorzystania z nikotynowej terapii zastępczej. Terapia ta wiąże się z mniejszym ryzykiem niż palenie, ponieważ osiągane stężenia nikotyny w osoczu są niższe i nie występuje narażenie na wielopierścieniowe węglowodory i tlenek węgla.
Zaprzestanie palenia, z zastosowaniem nikotynowej terapii zastępczej lub bez niej, nie powinno być podejmowane indywidualnie przez pacjenta, ale raczej jako część programu rzucania palenia pod nadzorem lekarza.
W trzecim trymestrze nikotyna ma wpływ na hemodynamikę, powodując zmiany w rytmie serca płodu, co może mieć wpływ na płód w okresie okołoporodowym. Dlatego po szóstym miesiącu ciąży nikotyna powinna być stosowana wyłącznie u kobiet w ciąży, które nie rzuciły palenia w trzecim trymestrze, i zawsze pod nadzorem lekarza.

karmienie piersią

Nikotyna i jej metabolity są wydzielane z mlekiem matki do dwóch godzin po wypaleniu ostatniego papierosa. Stężenie nikotyny w mleku matki jest 2,9 razy wyższe niż w osoczu. Należy zauważyć, że ilość nikotyny obecnej w mleku matki jest niższa u kobiet stosujących leki zawierające nikotynę niż u palaczy. Niemowlęta mogą wchłaniać nikotynę doustnie w większym stopniu niż dorośli, ze względu na niedojrzałość wątrobowych mechanizmów metabolicznych i wynikające z tego zmniejszenie efektu pierwszego przejścia.
Pacjentkom karmiącym piersią należy zalecić powstrzymanie się od palenia tytoniu i stosowania nikotyny w celu rzucenia palenia. Jednak w przypadku pacjentów silnie uzależnionych, którym nie udało się rzucić palenia, ryzyko dla niemowlęcia wynikające z używania nikotyny należy ocenić i porównać z ryzykiem narażenia na tytoń.
W przypadku stosowania terapii zastępczej zaleca się stosowanie wyłącznie gumy do żucia lub tabletek i podawanie ich po karmieniu piersią. Przed wznowieniem karmienia piersią należy odczekać co najmniej dwie godziny.
Kobieta w ciąży nigdy nie powinna rozpoczynać programu odzwyczajania się od nikotyny bez konsultacji z lekarzem.

CHŁOPCY

Bezpieczeństwo i skuteczność preparatów nikotynowych u dzieci poniżej 18. roku życia nie zostały ocenione, dlatego nie zaleca się ich stosowania. Jednak ze względu na potencjalne korzyści płynące z rzucenia palenia oraz w oparciu o potwierdzoną skuteczność nikotynowej terapii zastępczej u dorosłych, niektórzy eksperci zalecają rozważenie takiej terapii u młodzieży uzależnionej od nikotyny.
Dawki nikotyny dobrze tolerowane przez dorosłych palaczy podczas leczenia mogą powodować objawy ciężkiego, a nawet śmiertelnego zatrucia u małych dzieci. Należy ostrzec pacjentów, że preparaty nikotynowe należy obchodzić się ostrożnie i nie przechowywać ani nie wyrzucać w sposób, który mógłby zostać przypadkowo użyty lub spożyty przez dzieci.

Seniorzy

Nie przeprowadzono szczegółowych badań farmakokinetycznych u osób w podeszłym wieku, ale działania niepożądane i częstość nawrotów u pacjentów powyżej 60. roku życia są podobne jak u młodszych pacjentów. Jednak choroby serca występują częściej u tych pacjentów, a zgłaszano również nieznacznie zwiększoną częstość występowania astenii, bólów mięśni i zawrotów głowy.

Działania niepożądane

Ten lek może powodować działania niepożądane związane z farmakologicznym działaniem nikotyny lub objawami odstawiennymi związanymi z rzucaniem palenia. Niektóre zgłaszane objawy, takie jak depresja, drażliwość, nerwowość, niepokój, wahania nastroju, lęk, senność, utrata koncentracji, bezsenność i zaburzenia snu, mogą być związane z objawami odstawiennymi związanymi z rzucaniem palenia.
Najczęstsze działania niepożądane plastrów występują w miejscu aplikacji i obejmują przemijającą wysypkę, swędzenie, pieczenie, mrowienie, drętwienie, obrzęk, ból i pokrzywkę. Większość tych miejscowych reakcji ma charakter łagodny i ustępuje natychmiast po zdjęciu plastra. Zgłaszano ból lub uczucie ciężkości kończyn lub okolicy, w której zastosowano plaster (np. na klatce piersiowej). Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym kontaktowe zapalenie skóry i reakcje alergiczne. W przypadku ciężkich lub utrzymujących się miejscowych reakcji w miejscu aplikacji (np. silnego rumienia, świądu lub obrzęku) lub uogólnionych reakcji skórnych (np. pokrzywki lub uogólnionej wysypki), pacjenci powinni przerwać stosowanie plastra i skonsultować się z lekarzem. Dawkę tego produktu leczniczego należy zmniejszyć lub przerwać jego stosowanie, jeśli wystąpi klinicznie istotne nasilenie działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego lub innych działań niepożądanych przypisywanych nikotynie.

Najbardziej charakterystyczne działania niepożądane to:

- Układ trawienny: U 20–40% pacjentów występuje [DYSPEPSJA], [NIEDOWOLNOŚĆ], [WRZĄT] lub [NADKWASOWOŚĆ ŻOŁĄDKA]. Rzadziej występuje [SUSZNOŚĆ W USTACH], [ANOREKSJA], [BIEGUNKA], [ZAPARCIA], [BÓL BRZUCHU], [WZDĘCIA] lub [CZKAWKA].
Żucie gumy może również powodować [nadmierne ślinienie], objawy zapalenia jamy ustnej, takie jak [zapalenie jamy ustnej], [zapalenie języka], [zapalenie przyzębia], [zapalenie gardła], [zapalenie przełyku] oraz ból mięśni szczęki ze względu na jej wysoką lepkość. Te działania niepożądane występują na początku leczenia i można je ograniczyć poprzez prawidłowe stosowanie gumy do żucia.

- Neurologiczne/psychologiczne. Często (1-25%) występują [ZAWROTY GŁOWY] (3-9%), [BÓL GŁOWY] (17-29%), [BEZSENNOŚĆ] (3-23%), [OBNIŻONA KONCENTRACJA] (1-3%) i [DRAŻLIWOŚĆ]. Rzadziej (<1%) zgłaszano [EUPORIĘ], [SENNOŚĆ], [SMAŁWIENIE], [DEPRESJĘ], [PARETEZJĘ] i [DRGAWKI]. Zespół [UZALEŻNIENIA] może wystąpić w przypadku nagłego lub przedwczesnego odstawienia leku.

- Układ sercowo-naczyniowy. Zgłaszano przypadki [NADCIŚNIENIA] i [OBRZĘKU]. Sporadycznie (1–0,1%) mogą wystąpić [KOŁATANIA], a rzadziej (<0,1%) [ARYTMIA SERCA]. U pacjentów leczonych plastrami nikotynowymi zgłaszano przypadki [OSTREGO ZAWAŁU MIĘŚNIA SERCOWEGO], [MIGOTANIA PRZEDSIONKÓW] i [UDARADU]. Nie udało się jednak ustalić związku przyczynowo-skutkowego z nikotyną.

- Układ oddechowy. Zgłaszano przypadki [KASZLU] (3-9%), zalegania w klatce piersiowej i [DUSZNOŚCI].
Nikotyna podawana donosowo może powodować miejscowe podrażnienia, takie jak [ZATKANY NOS], [STRITUS], podrażnienie błon śluzowych, [ZAPALENIE GARDŁA], [ZAPALENIE ZATOK], [KRWAWKA], [ZAPALENIE SPOJÓWEK], [ZABURZENIA SMAKU] i [ZABURZENIA WĘCHU]. Objawy te występują bardzo często (94%) na początku leczenia, ale ustępują wraz z kontynuacją leczenia.

- Alergiczne/dermatologiczne. Nikotyna może powodować [REAKCJE NADWRAŻLIWOŚCI], takie jak swędzenie i rumień, a nawet [OBRZĘK NACZYNIOWY].
U niektórych osób plastry powodowały miejscowe reakcje, w tym [RUMIĘ] (14-17%), które ustępowały w ciągu 24 godzin, miejscowy obrzęk (3-4%), [ŚWIĄD], pieczenie w miejscu aplikacji (35-47%), [KONTAKTOWE ZAPALENIE SKÓRY] (2-3%) oraz [ZAPALENIE NACZYŃ]. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak [ZAPALENIE SKÓRY] (1-7%) lub uogólnionych reakcji dermatologicznych, takich jak rumień lub ciężkie zmiany, zaleca się przerwanie leczenia. Wykazano, że miejscowe kortykosteroidy i/lub doustne leki przeciwhistaminowe skutecznie łagodzą te objawy.

- Układ mięśniowo-szkieletowy. Plastry czasami powodowały [MIALGIĘ] i [BÓL MIĘŚNI] (3-9%).

- Ogólne. Zgłaszano przypadki [BÓLU OCZU], [ASTENII], bólu pleców lub [NADMIAROWEGO KĄTA].

przedawkować

Objawy: Nikotyna jest substancją silnie toksyczną, a dawki 0,6–0,9 mg/kg mogą być śmiertelne dla ludzi. Istnieje jednak znaczna zmienność osobnicza, ponieważ przewlekli palacze mogą tolerować wyższe dawki niż dzieci i osoby niepalące ze względu na rozwój tolerancji. U dzieci niewielka dawka nikotyny może być niebezpieczna i prowadzić do ciężkich, a nawet śmiertelnych objawów. Dlatego zaleca się przechowywanie tych substancji poza zasięgiem dzieci, a w przypadku podejrzenia zatrucia natychmiastową konsultację z lekarzem.
Pomimo wysokiej toksyczności nikotyny, dostępnych jest bardzo niewiele danych na temat zatrucia nikotyną. Zatrucie może wystąpić w wyniku jednoczesnego żucia kilku gum, ssania kilku pastylek, stosowania kilku plastrów lub łączenia tych urządzeń ze sobą lub z tytoniem.
W przypadku połknięcia nikotyny ryzyko przedawkowania jest niskie, ponieważ jest ona uwalniana powoli, w małych ilościach i inaktywowana w efekcie pierwszego przejścia. Ponadto wymioty zazwyczaj występują szybko, co zapobiega wchłanianiu nikotyny.
Zatrucie nikotyną wywołuje zazwyczaj takie same objawy, jak nadmierne używanie tytoniu. Należy jednak pamiętać, że dym tytoniowy zawiera również inne substancje toksyczne, takie jak smoła i tlenek węgla. Do ogólnych objawów zatrucia należą: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, ból głowy, nerwowość, drażliwość, bezsenność, zawroty głowy, przyspieszone bicie serca i kołatanie serca, wysokie lub niskie ciśnienie krwi, wydłużenie odstępu QT, bladość, osłabienie mięśni, pocenie się, nadmierne wydzielanie śliny, pieczenie w gardle, zaburzenia widzenia i słuchu. W najcięższych przypadkach może wystąpić letarg, zapaść krążeniowa, drgawki, śpiączka, a nawet zgon z powodu ośrodkowego lub obwodowego porażenia oddechowego lub, sporadycznie, niewydolności serca.
Leczenie:

- Postacie doustne: Nie ma swoistej odtrutki na nikotynę. Należy natychmiast przerwać podawanie nikotyny i wdrożyć tradycyjne metody wspomagające eliminację.
Jeśli pacjent nie wymiotował wcześniej i jest przytomny, należy szybko opróżnić żołądek, wywołując wymioty syropem z ipekakuany. U pacjentów w stanie śpiączki z drgawkami lub utratą odruchów zaleca się płukanie żołądka dużą sondą. Następnie należy podać zawiesinę węgla aktywowanego.
Podanie roztworu soli fizjologicznej lub środka przeczyszczającego z sorbitolem może również przyspieszyć pasaż jelitowy.
Podejmowane będą próby utrzymania poszkodowanego w odpowiedniej, ciepłej pozycji, aby utrzymać normalną temperaturę jego ciała.
Objawy zatrucia należy leczyć objawowo. Drgawki i pobudliwość można leczyć benzodiazepinami, natomiast tachykardię można leczyć beta-blokerami. Bradykardia reaguje na atropinę. Niedociśnienie tętnicze i zapaść naczyniową należy leczyć intensywnie, podając płyny dożylnie lub stosując inne skuteczne metody.
W razie konieczności, w przypadku porażenia układu oddechowego, zostanie zastosowane sztuczne oddychanie.