DZIAŁANIE I MECHANIZM

Glikokortykoid o działaniu przeciwzapalnym i przeciwalergicznym. Chociaż dokładny mechanizm działania glikokortykoidów w nieżycie nosa nie jest w pełni poznany, wydaje się, że oba te działania są związane ze zdolnością glikokortykoidów do zmniejszania syntezy i uwalniania mediatorów zapalnych i alergicznych, takich jak histamina, prostaglandyny i leukotrieny – substancji odpowiedzialnych za wywoływanie i podtrzymywanie objawów ze strony nosa (kichanie, swędzenie, katar i przekrwienie błony śluzowej nosa). Glikokortykoidy hamują początkową fazę reakcji alergicznej, w której pośredniczą IgE i mastocyty, a także migrację komórek zapalnych do tkanki nosa. Ponadto, podobnie jak inne glikokortykoidy wziewne, budezonid zmniejsza liczbę eozynofilów i reaktywność oskrzeli. Siła wewnętrzna budezonidu, mierzona powinowactwem do receptora glikokortykoidowego, jest około 15 razy większa od siły działania prednizolonu.

SENIORÓW

Bezpieczeństwo i skuteczność kortykosteroidów donosowych u osób starszych nie zostały potwierdzone; nie przewiduje się jednak żadnych specyficznych problemów geriatrycznych, które ograniczałyby przydatność tych leków w tej grupie wiekowej. Należy zachować ostrożność podczas stosowania.

PORADY DLA PACJENTA

- Podczas długotrwałego leczenia (kilka miesięcy) zaleca się okresowe badania kontrolne w celu oceny skuteczności leczenia i/lub zdiagnozowania ewentualnych zmian w przewodach nosowych (zakażenie, zanik błony śluzowej nosa, perforacja, krwawienia z nosa itp.). - Działanie terapeutyczne nie jest natychmiastowe. Zazwyczaj maksymalny efekt jest widoczny po kilku dniach nieprzerwanego leczenia, szczególnie w przypadku ciężkiego nieżytu nosa. - Skuteczność jest większa przy regularnym stosowaniu. - Przed podaniem leku należy oczyścić nos. W przypadku zatkanego nosa można zastosować lek obkurczający błonę śluzową nosa, aby ułatwić penetrację, pamiętając, że leki obkurczające błonę śluzową nosa stosowane dłużej niż 3-5 dni mogą powodować nawrót przekrwienia. - Pacjenci z częstymi krwawieniami z nosa powinni poinformować o tym lekarza.

PRZECIWWSKAZANIA

- [ALERGIA NA KORTYKOSTEROIDY] lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.- Nieleczone miejscowe zakażenie błony śluzowej nosa.

CIĄŻA

Kategoria C w ciąży wg FDA. Badania na zwierzętach z zastosowaniem dużych dawek kortykosteroidów ogólnoustrojowych wykazały działanie teratogenne, fetotoksyczne i embriobójcze (nieprawidłowości w rozwoju płodu, takie jak zmniejszenie masy ciała i opóźnione kostnienie, a także wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia itp.). Brakuje odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań z udziałem ludzi z zastosowaniem budezonidu donosowego. Badania na ludziach z zastosowaniem kortykosteroidów ogólnoustrojowych nie potwierdziły teratogenności obserwowanej u zwierząt. Niemowlęta urodzone przez matki, które otrzymywały duże dawki kortykosteroidów w czasie ciąży, należy dokładnie zbadać pod kątem objawów niewydolności nadnerczy. Miejscowe donosowe stosowanie tych kortykosteroidów w zalecanych dawkach nie wydaje się powodować istotnych stężeń ogólnoustrojowych. W czasie ciąży następuje naturalny wzrost produkcji endogennych kortykosteroidów; dlatego kobiety w ciąży będą wymagały mniejszej dawki egzogennych kortykosteroidów, a wiele z nich w ogóle nie będzie wymagało leczenia kortykosteroidami w czasie ciąży. Stosowanie tych leków jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku braku bezpieczniejszych alternatyw terapeutycznych.

FARMAKOKINETYKA

- Wchłanianie: Jest szybko wchłaniany przez błonę śluzową nosa. Część dawki jest połykana. Biodostępność ogólnoustrojowa budezonidu podawanego w postaci zawiesiny do nosa, w stosunku do podanej dawki, wynosi 33%. U dorosłych maksymalne stężenie w osoczu po podaniu 256 mg zawiesiny budezonidu w aerozolu do nosa wynosi 0,64 nmol/l i jest osiągane po 0,7 godziny. Pole pod krzywą (AUC) po podaniu 256 mg zawiesiny budezonidu w aerozolu do nosa wynosi 2,7 nmol/l u dorosłych i 5,5 nmol/l u dzieci, co wskazuje na większą ekspozycję ogólnoustrojową u dzieci. - Dystrybucja: Objętość dystrybucji budezonidu wynosi około 3 l/kg. Wiązanie z białkami osocza wynosi od 85 do 90%. Farmakokinetyka budezonidu jest proporcjonalna do dawki w zakresie dawek od 64 do 256 mikrogramów na dobę. Metabolizm: Budezonid ulega wysokiemu stopniowi biotransformacji (~90%) w wątrobie, w wyniku czego powstają metabolity o niskiej aktywności glikokortykosteroidowej. Aktywność glikokortykosteroidowa głównych metabolitów, 6β-hydroksybudezonidu i 16α-hydroksyprednizolonu, stanowi mniej niż 1% aktywności budezonidu. Metabolizm budezonidu jest głównie pośredniczony przez CYP3A, podrodzinę cytochromu P450. Budezonid nie jest metabolizowany miejscowo w błonie śluzowej nosa. Eliminacja: Budezonid ma wysoki klirens wątrobowy (około 1,2 l/min), a jego okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi od 2 do 4 godzin. Niezmieniony budezonid nie jest wykrywany w moczu. Metabolity są wydalane, w postaci niezmienionej lub sprzężonej, głównie przez nerki (70%), chociaż ze znacznie zmniejszoną aktywnością glikokortykosteroidową w porównaniu ze związkiem macierzystym. W związku z tym dostosowanie dawki nie jest uważane za konieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Pozostałe nieaktywne metabolity są wydalane z kałem. Początek działania leku może nastąpić w ciągu 24 godzin, chociaż maksymalny efekt terapeutyczny zwykle występuje z opóźnieniem kilku dni.

WSKAZANIA

- Leczenie objawowe [SEZONOWEGO ALERGICZNEGO NIEŻYTU NOSA], [WIELOLETNIEGO ALERGICZNEGO NIEŻYTU NOSA] lub [NACZYNIOWEGO NIEŻYTU NOSA] u dorosłych i dzieci od 6. roku życia. - [POLIPY NOSA]. Leczenie objawowe polipów nosa u dorosłych i profilaktyka polipów po polipektomii.

LAKTACJA

Nie wiadomo, czy ten lek przenika do mleka matki. Chociaż inne kortykosteroidy ogólnoustrojowe również są wydalane i mogą hamować wzrost, zakłócać endogenną produkcję kortykosteroidów i powodować inne działania niepożądane u niemowlęcia, miejscowe podanie donosowe tych kortykosteroidów w zalecanych dawkach nie wydaje się powodować istotnych stężeń ogólnoustrojowych, a zatem oczekiwane stężenia w mleku matki również nie będą znaczące. Należy zachować ostrożność.

DZIECI

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności donosowego budezonidu u dzieci poniżej 6. roku życia. Doświadczenie ze stosowaniem leku u dzieci w wieku od 6 do 17 lat jest ograniczone. W 4-tygodniowym badaniu z udziałem 406 pacjentów w wieku od 6 do 73 lat nie zaobserwowano statystycznie istotnych różnic w poziomach kortyzolu stymulowanego ACTH od wartości wyjściowych do wartości po leczeniu, porównując leczenie aktywne z placebo. W innym 3-tygodniowym badaniu z udziałem 318 pacjentów w wieku od 12 do 67 lat nie stwierdzono istotnych różnic w poziomach kortyzolu w moczu w porównaniu z placebo. W przypadku znacznego wchłaniania ogólnoustrojowego kortykosteroidów donosowych u dzieci może wystąpić zahamowanie czynności nadnerczy i zahamowanie wzrostu; jednak nie wykazano tych efektów w przypadku stosowania standardowych dawek innych kortykosteroidów donosowych. Wyniki rocznego badania z udziałem 313 pacjentów w wieku od 6 do 17 lat, wraz z danymi uzyskanymi dla innych preparatów budezonidu, pozwalają stwierdzić, że występuje mierzalny wpływ na wzrost u dzieci, dlatego należy okresowo monitorować ich wzrost. Lek ten może być użyteczną alternatywą terapeutyczną dla doustnych kortykosteroidów u dzieci w wieku 6 lat i starszych z sezonowym nieżytem nosa, ponieważ droga donosowa wiąże się ze zmniejszeniem ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Jego stosowanie jest dozwolone u dzieci w wieku 6 lat i starszych; zaleca się ścisłe monitorowanie wzrostu i rozwoju dzieci podczas długotrwałego leczenia.

WYTYCZNE DOTYCZĄCE PRAWIDŁOWEGO PODAWANIA

Całkowitą dawkę dobową można podać w jednej lub dwóch dawkach (rano lub rano i wieczorem). 64 mcg: Wstrząśnij pojemnikiem i naciśnij pompkę kilka razy (5-10 razy), aż produkt zacznie równomiernie rozpylać. Jeśli produkt nie jest używany codziennie, pompkę należy naładować. W takim przypadku wystarczy jedno naciśnięcie w powietrze. Przed aplikacją dokładnie oczyść oba nozdrza, wstrząśnij pojemnikiem, zdejmij brązową nakrętkę i trzymając ją pionowo, włóż aplikator do jednego nozdrza i uwolnij wskazane dawki. Powtórz proces w drugim nozdrzu. Załóż nakrętkę. Zaleca się regularne czyszczenie plastikowych części. W tym celu zdejmij brązową nakrętkę i biały aplikator do nosa, a następnie umyj je ciepłą wodą i pozostaw do całkowitego wyschnięcia przed ponownym założeniem.

DAWKOWANIE

a) Sezonowy alergiczny nieżyt nosa, całoroczny alergiczny nieżyt nosa, naczynioruchowy nieżyt nosa: - Dorośli i dzieci powyżej 6 lat (do nosa): w zależności od postaci, 64 lub 100 µg co 12 godzin (rano i wieczorem) do każdego otworu nosowego lub 128 lub 200 µg co 24 godziny (rano) do każdego otworu nosowego. Leczenie podtrzymujące: 64 lub 100 µg co 24 godziny (rano) lub 50 µg co 12 godzin (minimalna dawka skuteczna). Objawy zazwyczaj ustępują po kilku dniach leczenia, w niektórych przypadkach po kilku tygodniach. Należy przerwać leczenie, jeśli nastąpi poprawa w ciągu 3 tygodni. W całorocznym alergicznym nieżycie nosa, po osiągnięciu kontroli objawów, należy stopniowo zmniejszać dawkę co 2-4 tygodnie, aż do ustalenia dawki podtrzymującej. Postać „Aqua” to aerozol do nosa zawierający budezonid w zawiesinie wodnej, podawany bez konieczności stosowania propelenta. Leczenie sezonowego nieżytu nosa należy rozpocząć, o ile to możliwe, przed ekspozycją na alergen. b) Polipowatość nosa/profilaktyka po polipektomii (64 mcg/dawkę): - Dorośli i dzieci powyżej 6. roku życia (do nosa): 128 mcg (2 rozpylenia)/24 godziny (rano) do każdego otworu nosowego lub 64 mcg (1 rozpylenie)/12 godzin (rano i wieczorem) do każdego otworu nosowego. Po osiągnięciu pożądanego efektu klinicznego dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć do minimum niezbędnego do kontrolowania objawów.

ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

Zaleca się ostrożność w przypadku: - Gruźlicy płuc, grzybiczych lub wirusowych zakażeń dróg oddechowych. Budezonid należy podawać pacjentom z aktywną lub uśpioną gruźlicą, nieleczonymi ogólnoustrojowymi zakażeniami grzybiczymi, bakteryjnymi lub wirusowymi albo opryszczką zwykłą oka wyłącznie po dokładnej ocenie. W przypadku wystąpienia miejscowego zakażenia grzybiczego nosogardła podczas leczenia budezonidem donosowym, należy rozważyć przerwanie leczenia. Leczenie budezonidem donosowym może maskować leżące u podłoża miejscowe zakażenie. - W przypadku długotrwałego leczenia błonę śluzową nosa należy kontrolować co najmniej raz w roku. Po zastosowaniu kortykosteroidów donosowych zgłaszano przypadki zmian błony śluzowej nosa, a rzadziej perforacji przegrody nosowej, a także wzrostu ciśnienia śródgałkowego. Podawanie leku należy przerwać w przypadku operacji nosa lub urazu nosa do czasu zagojenia. Czasami, w celu złagodzenia objawów ocznych wywołanych alergią, konieczne może być jednoczesne podanie leków przeciwhistaminowych. Maksymalne efekty uzyskuje się po kilku dniach leczenia. Stosowanie nadmiernych dawek lub długotrwałe leczenie glikokortykosteroidami donosowymi może wywołać objawy nadczynności kory nadnerczy, zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i/lub zahamowanie wzrostu u dzieci. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, którzy wcześniej byli leczeni steroidami ogólnoustrojowymi, ponieważ przejście na donosowe podawanie budezonidu może wywołać niewydolność nadnerczy. W takim przypadku należy wznowić podawanie ogólnoustrojowe i wdrożyć niezbędne środki wspomagające, zwłaszcza w przypadku wystąpienia dodatkowych sytuacji stresowych, takich jak zabieg chirurgiczny, zakażenie ogólnoustrojowe itp. Dodatkowo, u niektórych pacjentów mogą początkowo wystąpić objawy odstawienia, takie jak bóle stawów i/lub mięśni, zmęczenie i depresja. Unikać kontaktu produktu z oczami. W przypadku kontaktu z oczami natychmiast przepłukać je dużą ilością wody.

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Działania niepożądane tego leku są zazwyczaj łagodne i przemijające. Najczęstsze działania niepożądane to:

- Ucho, nos i gardło: [PODRAŻNIENIE NOSA] (3-9%), [KICHANIE], natychmiastowe napady kichania. W obu przypadkach częstość występowania była podobna do placebo i była związana z lekiem i/lub nośnikiem preparatu. Czasami [ZATKANY NOS], [KRWAWICA] (3-9%), [NIECZYTELNOŚĆ], [SUSZNOŚĆ NOSA]. Rzadko [KANDYDOZA NOSA], [KANDYDOZA GARDŁA] (<1%). Wyjątkowo, po kilku miesiącach leczenia, owrzodzenie błony śluzowej nosa i [PERFORACJA PRZEGRODY NOSOWEJ]. Zgłaszano przypadki [DYSGEUSII] i [PAROSMII].

- Alergiczne/dermatologiczne: rzadko, [POKRZYWKA], [SKURCZ OSKRZELI], [OBRZĘK NACZYNIOWY], [WYSYPKI WYSTĘPUJĄCE], [ZAKAŻENIE WIRUSEM OPRYSZCZKI SIMPLEX].

- Neurologiczne/psychologiczne: rzadko, [NERWOWOŚĆ].

- Oczne: Rzadko, po długotrwałym stosowaniu, zwiększone ciśnienie śródgałkowe, [ZAĆMA] i [JASkra].

- Układ oddechowy: [ZAPALENIE GARDŁA], [KASZEL] (3-9%). [DUSZNOŚĆ] i [CHRYPKA] (<1%).

- Układ pokarmowy: [DYSPEPSJA], [SUSZNOŚĆ W USTACH] (1-3%), [NUDNOŚCI] (<1%).

- Układ mięśniowo-szkieletowy (<1%): [MIALGIA], [BÓL UKŁADU MIĘŚNIOWO-SZKIELETOWEGO].

W przypadku długotrwałego przekraczania zalecanych dawek lub u osób szczególnie predysponowanych mogą wystąpić objawy hiperkortycyzmu.

Leczenie należy przerwać w przypadku utrzymywania się podrażnienia nosogardła.