Sinomarin

Gama produktów Sinomarin z wodą morską obejmuje różne formy, dostosowane do wieku i potrzeb klinicznych:

• Sinomarin Children, hipertoniczny spray do nosa o działaniu zmniejszającym przekrwienie błony śluzowej, 100 ml, przeznaczony dla niemowląt (powyżej 6 miesiąca życia) i dzieci, z delikatnym rozpylaniem i końcówką zabezpieczającą.
• Sinomarin ENT, hipertoniczny spray do nosa zmniejszający przekrwienie, 200 ml, zalecany do intensywnego płukania nosa u dorosłych i dzieci powyżej 10 roku życia, również w przypadku lepkiej lub ropnej wydzieliny oraz w okresie pooperacyjnym.
• Sinomarin Babies, roztwór hipertoniczny w ampułkach jednodawkowych (18 ampułek po 5 ml), przeznaczony do higieny nosa niemowląt i małych dzieci.
• Sinomarin Spray do nosa dla dorosłych, 125 ml, o normalnym przepływie, przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 6 roku życia.

Sinomarin jest wskazany w celu złagodzenia przekrwienia błony śluzowej nosa i utrzymania higieny nosa w przypadku:

• ostrych infekcji dróg oddechowych (przeziębienie, grypa);
• alergicznego lub niealergicznego nieżytu nosa;
• ostrego lub przewlekłego zapalenia zatok;
• okresu rekonwalescencji po zabiegach chirurgicznych w obrębie nosa;
• narażenia na czynniki drażniące (zanieczyszczenie, suche powietrze, kurz). 

Dzięki zmniejszeniu liczby drobnoustrojów i wydzieliny regularne stosowanie może pomóc w zapobieganiu powikłaniom nosowo-zatokowym.

Dawkowanie zależy od wieku i postaci preparatu. Zasadniczo podaje się 1–2 dawki w postaci aerozolu lub kropli do każdego nozdrza, 2–3 razy dziennie lub zgodnie z zaleceniami lekarza. 

Częstotliwość stosowania można dostosować w zależności od objawów, biorąc pod uwagę profil bezpieczeństwa roztworu.

Sinomarin jest przeciwwskazany u osób z rozpoznaną nadwrażliwością na wodę morską lub którykolwiek ze składników preparatu. Należy zachować ostrożność w przypadku częstych krwawień z nosa lub niedawnych urazów błony śluzowej nosa; w takich sytuacjach stosowanie preparatu należy omówić z lekarzem.

Ponieważ Sinomarin jest roztworem hipertonicznym, może powodować przejściowe lekkie uczucie pieczenia lub miejscowego dyskomfortu, zwłaszcza podczas pierwszych zastosowań. Prawidłowa technika podawania (pozycja głowy, intensywność rozpylania) ma zasadnicze znaczenie dla skuteczności i komfortu stosowania. U noworodków stosowanie nasadki zabezpieczającej i ampułek jednodawkowych zmniejsza ryzyko urazów.

Działania niepożądane występują rzadko i zazwyczaj mają łagodny charakter: przejściowe uczucie pieczenia w nosie, kichanie lub miejscowy dyskomfort. Objawy te ustępują samoistnie i nie wymagają przerwania leczenia. Nie zgłaszano reakcji ogólnoustrojowych.

Ze względu na swój niefarmakologiczny charakter Sinomarin nie wykazuje znanych interakcji lekowych. Może być stosowany jednocześnie z farmakologicznymi środkami do nosa (np. donosowymi kortykosteroidami), najlepiej przed ich zastosowaniem, w celu poprawy kontaktu leku z błoną śluzową. Nie występują interakcje z pokarmami.

Nie zgłoszono przypadków przedawkowania. Nadmierne stosowanie może nasilić miejscowe dolegliwości, bez skutków ogólnoustrojowych. Przestrzeganie zaleceń dotyczących stosowania jest wystarczające, aby zapewnić bezpieczeństwo.

Produkty Sinomarin należy przechowywać w temperaturze pokojowej, chroniąc przed mrozem i bezpośrednim nasłonecznieniem. Po otwarciu należy postępować zgodnie z zaleceniami producenta dotyczącymi okresu przydatności do użycia, a ampułki jednodawkowe należy zużyć natychmiast po otwarciu.

• PubMed, Skuteczność płukania nosa roztworem soli hipertonicznej w łagodzeniu alergicznego nieżytu nosa u dzieci: przegląd systematyczny i metaanaliza
• Springer Nature Link, Rzeczywiste dane dotyczące stosowania sprayu do nosa z hipertonicznym roztworem soli fizjologicznej w praktyce laryngologicznej
• PubMed, Płukanie nosa roztworem soli hipertonicznej i płukanie gardła w podejrzanych lub potwierdzonych przypadkach COVID-19: pragmatyczne, randomizowane, kontrolowane badanie (ELVIS COVID-19)
• ScienceDirect, Skuteczność płukania nosa roztworem soli hipertonicznej w przewlekłym zapaleniu błony śluzowej nosa i zatok: przegląd systematyczny i metaanaliza